ΜΑΓΚΑΖΙΝΟ - ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΟΡΙΝΘΙΩΝ - ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ -

Πανιάρας: 6 μήνες μετά θάνατον η έκθεση που δεν πρόλαβε να τελειώσει

«Τα είχε οργανώσει όλα μέχρι τελείας», μας λένε οι δικοί του άνθρωποι. Εξι μήνες από τότε που έφυγε αναπάντεχα, ο Κορίνθιος Κ. Πανιάρας «επιστρέφει» με μια μεγάλη έκθεση.

«Τα είχε οργανώσει σχεδόν όλα μέχρι τελείας. Ηταν μια έκθεση που την ήθελε πάρα πολύ...» Δεν πρόλαβε, όμως, να δει αυτή την έκθεση ο Κορίνθιος (γεννημένος στο Κιάτο το 1934) Κώστας Πανιάρας (γιατί περί αυτού ο λόγος). Ο μεγάλος Έλληνας καλλιτέχνης που έφυγε από τη ζωή τον Οκτώβριο του 2014 θα είναι και ο «πρωταγωνιστής» του Fragile που από την Τρίτη 25 Μαΐου έως την Κυριακή 28 Ιουνίου θα φιλοξενηθεί στο κεντρικό κτήριο του Μουσείου Μπενάκη.

«Τα είχε οργανώσει όλα μόνος του. Εμείς απλά διεκπεραιώνουμε», λέει στο TheTOC η επιμελήτρια της έκθεσης, Ελένη Κυπραίου. Ο ίδιος είχε υπ' όψιν να δείξει 22 έργα αλλά η έκθεση θα συμπεριλάβει τελικά 17 που πρόλαβε να ολοκληρώσει. 

Ο λόγος για μια παρουσίαση με αφορμή τη γνωστή μαρμάρινη κεφαλή νεανικής μορφής του 4ου αιώνα π.Χ.που παλαιότερα ταυτιζόταν με την Υγεία, Ο καλλιτέχνης διχοτομεί, πυροβολεί, αποδομεί τις παραλλαγές αυτής της κεφαλής του 350-325 π.Χ. από την Τεγέα της Αρκαδίας που εκτίθεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών.

Τι θα έλεγε αν έβλεπε την έκθεση;
Σύμφωνα με την Ελένη Κυπραίου τον Πανιάρα απασχολούσε πάρα πολύ το συγκεκριμένο θέμα. Τι θα έλεγε αν έβλεπε την έκθεση; «Νομίζω οτι πρώτα θα γέλαγε πάρα πολύ. Θα την έβλεπε με χιούμορ και πολύ αγάπη. 

Ο Πανιάρας ήταν για τα δικά μου τα μέτρα bigger than life. Εμπαινε σ' ένα χώρο, κι... έβγαινε ο χώρος. Και μετά ελπίζω, κι εύχομαι να έλεγε: Κορίτσια τα καταφέρατε! (Συμπεριλαμβάνω δικούς του ανθρώπους: τη Μέτα Πανιάρα και την Ευγενία Χριστοδουλάκου).

Ο ίδιος ο καλλιτέχνης μιλώντας για τη δουλειά του αυτή είχε πει:
«Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, η περιβόητη "Κεφαλή της Υγείας της Τεγέας", γνωστή γύψινη πρωταγωνίστρια στα περισσότερα φαρμακεία και ιατρεία κερδίζει σε πόντους ακόμη και τον επίσης γύψινο Αλέξανδρο, στα μαγαζιά των τουριστικών σουβενίρ και στο παιχνίδι της αρχαιολαγνείας και της πατριδοκαπηλίας.
Στις αρχές της δεκαετίας του ’80, πίσω στην Ελλάδα, είχα την αρχική ιδέα να "ντύσω" τη χιλιοειδωμένη ασπρίλα των αγοραίων αυτών εκμαγείων με τα τότε χρώματα-κλειδιά της τέχνης μου. 

Κέρδισα έτσι τη δεδομένη τρίτη τους διάσταση, έξω από τα τελάρα της ζωγραφικής μου, ενώ οι ξασπρουλιάρικοι θεοί, που έκοβα κι έραβα όπως ήθελα στα μέτρα μου, φάνταζαν πλέον σαν νεο-μυθοποιημένοι, μέσα στα χαρακτηριστικά χρυσοκόκκινα και ασημοκύανα χρώματά μου.

Γράφτηκαν τότε πολλά και διάφορα για "νέες αναβιωμένες σημασίες και δυναμικές" αυτών των έργων! Μόνο Ιουλιανό δεν με είπαν… Ο ίδιος, χωρίς να δίνω πεντάρα για το ποιον "παρίσταναν" εκείνα τα εξαντλημένα γύψινα κεφάλια, το μόνο που επιδίωκα, επαναλαμβάνω, ήταν το να τα κάνω αγνώριστα, μετατρέποντάς τα σε τρισδιάστατους πίνακες της ζωγραφικής μου...»

ΚΟΡΥΦΗ