Ένας μήνας πέρασε από την τελευταία μας ανάλυση για τα τεκταινόμενα στο Δήμο Βέλου Βόχας και εκεί είχαμε σημειώσει την μεγάλη κινητικότητα στην κατεύθυνση της αποδέσμευσης στελεχών και υποστηρικτών από τις αδυναμίες της επιλογής Παπακυριάκου με χαρακτηριστικότερη περίπτωση αυτήν του μεγαλύτερου υποστηρικτή του, τοπικού παράγοντα Νίκου Σωτηρόπουλου ο οποίος του έδειξε την «πόρτα της εξόδου» προτείνοντας 3 άλλους υποψήφιους.
Είχαμε επίσης αναφέρει την (επαν)εμφάνιση του πρώην υποψηφίου Δημάρχου το 2014 και το 2019, Νίκου Τσίτουρα-Βουδούρη την οποία φαινόταν να υποστηρίζουν μέλη της παράταξης Παπακυριάκου αλλά και απογοητευμένα στελέχη της παράταξης του Δημάρχου.
Στον μήνα που πέρασε οι εξελίξεις πήραν νέα τροπή αφού είχαμε
- τον πρώην Δήμαρχο κ. Παπακυριάκο να «σπάει» την σιωπή του με συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης,
- την αρχηγική πλέον εμφάνιση του πρώην Αντιδημάρχου και Νο.2 στην παράταξη Παπακυριάκου, Τζίμη Τριαντάφυλλου και
- την εντεινόμενη παρουσία του Ν. Τσίτουρα-Βουδούρη αλλά και την εν δυνάμει υποψηφιότητα της κας Δημητρίου (και πάλι)
Ας τα δούμε όλα ξεκινώντας από τον πρώην Δήμαρχο.
Ο ΑΝΝΙΒΑΣ ΠΑΠΑΚΥΡΙΑΚΟΣ
Μετά το «μπαράζ» κριτικής που δέχεται επί μήνες ο πρώην Δήμαρχος για την αδυναμία του να ορθώσει μια αξιοπρεπή αντιπολιτευτική παρουσία αποφάσισε να περάσει στην αντεπίθεση σε μια συνέντευξη στο δημοσιογράφο Νίκο Νικολόπουλο.
- Εκεί επανέλαβε ότι θα είναι υποψήφιος στις επόμενες Δημοτικές εκλογές του 2028, ότι έχει δουλέψει πολύ για τον Δήμο και έχει τεράστια γνώση, ότι του στοίχισε πολύ η ήττα από τον Θ. Μανάβη ο οποίος «για 10 χρόνια ως Αντιπολίτευση δεν ήξερε τι γινόταν στο Δήμο», ότι παρά την πολυετή θητεία του ως Δήμαρχος δεν απέκτησε αλαζονεία (!!!), ότι δεν έχει πει ποτέ ψέματα (!!!).
- Είπε ότι η κατάσταση με τα απορρίμματα είναι χειρότερη από την περίοδο της δικής του θητείας, ότι δεν κατηγορεί πρώην συνεργάτες του που τον άδειασαν μετά την ήττα στις εκλογές γιατί απλά έκαναν τις επιλογές τους.
- Είπε ότι στο ψηφοδέλτιο του θα είναι πάρα πολλά νέα παιδιά και από την παλιά γενιά 2-3 άτομα αλλά και ότι το 90% των τελευταίων είναι μαζί του. Υπερασπίστηκε, τέλος, την αντιπολιτευτική του τακτική στην λογική ότι αυτό ήταν το καλύτερο για τον τόπο.
Αυτά εν ολίγοις και όποιος θέλει μπορεί να δει εδώ την συνέντευξη του.
ΓΙΑΤΙ ΕΧΑΣΑΝ ΤΕΛΙΚΑ;;
Ας περάσουμε τώρα σε αυτά που ΔΕΝ είπε, παρότι για κάποια από αυτά ρωτήθηκε.
Κατ’ αρχάς επί 51 λεπτά συζήτησης δεν βρέθηκε ούτε ένα λάθος επί της θητείας του. Σύμφωνα με τον ίδιο έργα που έμειναν ημιτελή ήταν είτε αποτέλεσμα της γραφειοκρατίας της δημόσιας διοίκησης, είτε συγκυριών (με το νερό) ή τελοσπάντων δεν υπήρχε κανένα λάθος από την διοίκηση του.
Αυτή η άρνηση στην ανάληψη ευθύνης δεν είναι ένα τωρινό θέμα. Ανέκαθεν τα ίδια συνέβαιναν απλά στα χρόνια της διοίκησης ο πρώην Δήμαρχος φρόντιζε να «κρύβεται» πίσω από Αντιδημάρχους, ΜΜΕ, υπουργεία, Περιφέρεια, υπαλλήλους και συνεργάτες για να αποφεύγει το όποιο «κόστος» και το όποιο ρίσκο, πολιτικό ή μη.
Όταν ρωτήθηκε γιατί έχασε τις εκλογές το μόνο που βρήκε να πει ήταν ότι κάποια πράγματα έπρεπε να είχαν επικοινωνηθεί καλύτερα. Θα θυμίσουμε ότι ο κ. Παπακυριάκος στην διάρκεια της τελευταίας του θητείας είχε στο πλευρό του σχεδόν όλα τα ΜΜΕ του Νομού Κορινθίας, να τον προβάλλουν, να τον υποστηρίζουν, να τον εξυμνούν και βέβαια όχι χωρίς αντίτιμο (διαφημίσεις, κλπ). Και που είναι όλα αυτά να «βάλουν πλάτη» τώρα;;
Το πρόβλημα του πρώην Δημάρχου στο επικοινωνιακό πεδίο δεν ήταν λοιπόν, η έλλειψη προβολής. Απλά δεν υπήρχε κανένα σχέδιο (πολιτικό ή επικοινωνιακό) παρά μόνον η «πεπατημένη» όπως το ’19 με τον κ. Μανάβη να παρουσιάζεται ως σύγχρονος «Τσαμαντάς», που λέει ψέματα και παραμύθια και ο ίδιος δεν λέει ποτέ και ότι τα έργα δεν προχωρούν γιατί πάντα φταίει κάποιος άλλος.
Δεν υπήρχε κανένα «αφήγημα» για μια ανανέωση, για μια «φυγή προς τα εμπρός» για τον τόπο. Ούτε τώρα υπάρχει. Οι εποχές όμως αλλάζουν και ο κ. Παπακυριάκος φάνηκε ότι δεν μπόρεσε να προσαρμοστεί διότι όπως λένε και στην Αμερική «you can't teach an old dog new tricks»
Στην ουσία τώρα, ο κ. Παπακυριάκος και η παράταξη του έχασαν από την αλαζονεία και τον κορεσμό που είχε δημιουργήσει η 13χρονη παραμονή στην εξουσία, συμπτώματα που έχουν εμφανίσει πολλοί Δήμαρχοι ή βουλευτές (και η «αυλή» τους) με μακρόχρονη πορεία και οι οποίοι έπεσαν εξ’ αυτών.
Από την υποτίμηση του αντιπάλου όταν διέδιδαν ότι με αντίπαλο τον κ. Μανάβη θα κέρδιζαν «μέχρι να σβήσει ο ήλιος». Από την υποτίμηση «λεπτομερειών» (όπως τις θεωρούσαν) όπως την «φυγή» του Βασ. Τρωγάδη, την απουσία πολιτικού αφηγήματος, την ανυπαρξία σχεδίου επικοινωνίας, από τα κουρασμένα στελέχη που μεγάλωσαν ηλικιακά, από τις «ετσιθελικές» αναθέσεις του κ. Σιάχου.
Από το γεγονός ότι σε 13 χρόνια διοίκησης όλα τα μεγάλα ζητήματα που είχαν τεθεί είχαν μείνει ημιτελή. Το νέο Δημαρχείο, η επίλυση του προβλήματος ποιότητας και ποσότητας του νερού, η σύνδεση του βιολογικού στο Βέλο με το Κιάτο, το αποχετευτικό, το κυνοκομείο , η ανάπλαση της παραλιακής ζώνης στο Βραχάτι και πολλά άλλα μικρά και μεγάλα τα οποία πανηγυρίστηκαν με ανακοινώσεις στην έναρξή τους. Αν αυτά έγιναν επί σκοπού ή από ανικανότητα δεν ενδιαφέρει τον απλό δημότη. Ο πρώην Δήμαρχος έφυγε αφήνοντας όλα (σχεδόν) τα μεγάλα θέματα των υποδομών ημιτελή.
Έχασαν από την «πλάνη» ότι θα παίρνουν «επαγγελματικά» τις νίκες με μισό-μηδέν και θα αναπαύονται επ’ άπειρον στις «δάφνες» των νικών του ’14 και του ’19. Ουδείς από την στενή ομάδα που έπαιρνε αποφάσεις το ’23 δεν χαρακτηριζόταν από διορατικότητα ή ψυχραιμία στην σκέψη.
Ο κ. Παπακυριάκος δεν έθεσε ποτέ το θέμα της διαδοχής του ώστε να ανανεωθεί η παράταξη με μία νέα ηγεσία που θα τους έδινε άλλη δυναμική για το μέλλον. Δεν φρόντισε να αξιοποιήσει το πολιτικό του «κεφάλαιο» με αποτέλεσμα να «βολοδέρνει» πλέον στον «βούρκο» μιας τοξικής - για την περιοχή αλλά και την παράταξη - αντιπαράθεσης με τον Δήμαρχο Μανάβη. Με το πείσμα του εγκλώβισε όλη την παράταξη παρά το γεγονός ότι ακόμη και προεκλογικά το 2019 είχαμε γίνει αποδέκτες αιτημάτων από πολιτικούς του φίλους για την διαδοχή του και την μετάβαση σε μια νέα κατάσταση.
Μετά το 2019, και ιδιαίτερα μετά την αποχώρηση Τρωγάδη, νόμισε ότι η παράταξη ήταν δική του ξεχνώντας ότι ήταν απλώς η «βιτρίνα» αυτών που τον έσυραν από το σπίτι του το 2010 χωρίς ο ίδιος να θέλει να τεθεί επικεφαλής, όπως ο ίδιος έχει εξιστορήσει στο παρελθόν.
Στην συνέχεια και παρά την ήττα του στις εκλογές του ’23 δεν ανέλαβε την ευθύνη να δρομολογήσει τις εξελίξεις για την επόμενη μέρα, δεν έκανε αυτοκριτική, δεν διόρθωσε τίποτα σε σχέση με το παρελθόν, απλά «κρύφτηκε» περιμένοντας να περάσει ο καιρός και να πέσει σαν «ώριμο φρούτο» ο κ. Μανάβης.
Ο λόγος που η μείζονα αντιπολίτευση αδυνατεί να ανταποκριθεί στον ρόλο της αποτυπώνεται στις απαντήσεις του κ. Μανάβη όταν δέχεται κριτική και η οποία κάθε φορά είναι «κι εσείς τα ίδια κάνατε». Τι αντιπολίτευση να κάνουν κάποιοι όταν η Δημοτική Αρχή έχει «ξεπατικώσει» τον τρόπο διοίκησης τους; Το αποτέλεσμα είναι να αποτελούν την μοναδική μείζονα αντιπολίτευση σε όλο το νομό Κορινθίας που δεν καταθέτει ερωτήσεις στις συνεδριάσεις λογοδοσίας, δεν δίνουν καν μάχες για τα προβλήματα έστω του Βέλου που παραπαίει.
ΤΙ ΜΕΛΛΕΙ ΓΕΝΕΣΘΑΙ – ΤΑ ΣΕΝΑΡΙΑ
Η αίσθηση μας μετά από αυτήν την πρώτη δημόσια εμφάνιση του πρώην Δημάρχου είναι ότι σίγουρα πρόκειται για έναν άνθρωπο με εμπειρία και γνώση για τα θέματα και τα προβλήματα του Δήμου άσχετα να μπορούσε ή μπορεί να τα φέρει εις πέρας. Η εμπειρία λέει ότι με βάση τα πεπραγμένα του σίγουρα θα ήταν προτιμότερος σε κάποιο ρόλο συμβουλευτικό ή σε κάποιο ρόλο εκπροσώπησης της περιοχής στον υπόλοιπο κόσμο αλλά όχι σε εκτελεστικό. Εκεί κρίθηκε μετά από 13 χρόνια θητείας.
Ο ίδιος πάντως τόσο στην συνέντευξη που έδωσε όσο και σε κείμενο που εμφάνισε φαίνεται να έχει άλλη αίσθηση της πραγματικότητας, υπονοώντας ξεκάθαρα ότι δεν υπάρχει κάποια εναλλακτική πρόταση ή πολιτικό αφήγημα από κανέναν άλλον παράγοντα στον Δήμο. Μόνον αυτός έχει.
Συμπεραίνει μάλιστα ότι «ολόκληρο το πολιτικό σκηνικό εξακολουθεί να περιστρέφεται διαρκώς γύρω από το όνομά του» και με μία ανυπομονησία για μια κατά μέτωπο σύγκρουση μαζί τους, πετάει το «γάντι» σε όσους ενδιαφερόμενους λέγοντας» «ας βγουν μπροστά καθαρά, δημόσια και χωρίς περιστροφές».
Για έναν άνθρωπο που χρησιμοποιεί την σιωπή για να πει τα πάντα είναι περίεργο να την επικαλείται ως μειονέκτημα των όποιων ανταγωνιστών του. Η ενόχλησή του για το ενδιαφέρον των υπολοίπων κορυφώνεται εξαπολύοντας «unfair» αναφορές προς το Νίκο Τσίτουρα-Βουδούρη («αγωνία διαδοχής, με έντονη μυρωδιά ναφθαλίνης») και προς τον Παναγιώτη Καραπανάγο.
Στο κείμενο κατέληξε λέγοντας «ο τόπος έχει ανάγκη από ανθρώπους που να μπορούν να εμπνεύσουν, να συγκρουστούν όταν χρειάζεται, να παρουσιάσουν συγκεκριμένες λύσεις και να πείσουν ότι μπορούν να διοικήσουν με σοβαρότητα και προοπτική.» Ποιους ενέπνευσε ο ίδιος στο παρελθόν, με ποιους συγκρούστηκε και με ποια αποτελέσματα;; Ποιες είναι οι λύσεις που έφερε ο ίδιος στα μεγάλα και σημαντικά ζητήματα της περιοχής;;;
Επιστρέφοντας στην συνέντευξη, ίδιος ανέφερε ότι στο ψηφοδέλτιό του θα υπάρχουν μόνο 2-3 από την «παλαιότερη γενιά» και οι υπόλοιποι θα είναι «άφθαρτοι». Σε άλλο σημείο ανέφερε ότι το 90% των παλαιών στελεχών θα είναι μαζί του. Τι να πρωτο πιστέψει κάποιος;;
Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι ο κ. Παπακυριάκος προσπαθεί εδώ και καιρό να προσεγγίσει νέα ή «άφθαρτα» πολιτικά προσωπα στην περιοχή αλλά δίχως ιδιαίτερη επιτυχία. Αυτό μοιάζει λογικό από πολλές απόψεις.
Πρώτον έχει εκλείψει η εμπιστοσύνη από πλευράς δημοτών που δεν συμμετέχουν στα κοινά. Για χρόνια έβλεπαν στην παράταξη Παπακυριάκου να εκλέγονται οι ίδιοι και οι ίδιοι (με τις ευλογίες του πρώην Δημάρχου ο οποίος πολλές φορές «έκλεινε τα μάτια» μπροστά στον αθέμιτο ανταγωνισμό των παλαιών έναντι των νέων υποψηφίων) και οι όποιοι «νέοι» να χρησιμοποιούνται ως «νεροκουβαλητές» και ως «πρόσχημα ανανέωσης».
Δεύτερον, για ποιον λόγο κάποιος νέος ή «άφθαρτος» να συστρατευθεί με τον «φθαρμένο» πλέον (μετά από 3 θητείες στην διοίκηση και μία στην αντιπολίτευση) πρώην Δήμαρχο;; Γιατί τώρα και όχι το ’19 ή το ’23;;
Τρίτον, ποιο είναι το νέο «αφήγημα» ή όραμα για τον τόπο το οποίο δεν έχουν οι άλλοι και έχει ο ίδιος;; Στην συνέντευξη που έδωσε δεν εξήγησε καν τους λόγους της εκ νέου υποψηφιότητάς του. Δεν είπε ποια προβληματα θα λύσει, ποια θα πρέπει να είναι η κατεύθυνση ενός Δήμου, που έτσι η αλλιώς έχει έλλειψη «ταυτότητας».
Τέταρτον, πως θα δεχτούν οι «άφθαρτοι» να κάτσουν στο ίδιο τραπέζι με στελέχη που έχουν προκαλέσει με την στάση τους όπως π.χ. ο κ. Σιάχος ο οποίος όντας σε έμμισθη θέση επί διοίκησης Αννίβα λάμβανε ταυτόχρονα και αναθέσεις ενώ συνεχίζει να κάνει το ίδιο και ως μέλος της αντιπολίτευσης και ο πρώην Δήμαρχος υποκρίνεται ότι δεν καταλαβαίνει;; Για ποια πολιτική ηθική μπορούν να μιλήσουν σε αυτήν την παράταξη πλέον;;
Είναι προφανές ότι ο κ. Παπακυριάκος παίζει ένα παιχνίδι υπομονής θεωρώντας ίσως ότι κανένας «δικός» του δεν θα τον αμφισβητήσει και ο φόβος της απομόνωσης θα κρατήσει κοντά τα στελέχη της παράταξης το αργότερο μέχρι το καλοκαίρι του 2028 οπότε θα παρθούν και οι τελικές αποφάσεις. Στην ουσία ο πρώην Δήμαρχος έχει «δέσει ως όμηρους» τα στελέχη της παράταξης αλλά και το ίδιο το Βέλο στην λογική του «είτε θα είστε μαζί μου μέχρι τέλους ή θα βυθιστούμε όλοι μαζί»
Είναι βέβαιο ότι εάν υπάρξει και άλλος υποψήφιος από τη Δ.Ε. Βέλου στις εκλογές του ’28 με ποσοστό μεγαλύτερο του Μιχάλη Λιάκου στις προηγούμενες εκλογές (12%) θα φανεί ότι τα «νούμερα» για τον πρώην Δήμαρχο δεν θα βγαίνουν. Η προσπάθεια, ο χρόνος, το χρήμα και τα κουράγια που θα απαιτηθούν θα είναι δυσανάλογα με την πιθανότητα νίκης και οι εκλογές στην Περιφέρεια θα γίνουν «μονόδρομος». Με μία υποσημείωση: Τα στελέχη που θα τον στηρίζουν μέχρι τότε θα βρεθούν ξαφνικά στο κενό.
Αλλά ακόμη κι αν δεν υπάρξει κανένας άλλος υποψήφιος και η αντιπαράθεση γίνει με τον Δήμαρχο Μανάβη είναι βέβαιο όπως μας μεταφέρουν από το Βέλο ότι πολλοί δεν θα πάνε καν να ψηφίσουν ή θα ψηφίσουν ανάποδα λέγοντας μας «αφού δεν πήρε το μήνυμα το ’23, αναγκαστικά θα το πάρει τότε».
Και μην ξεχνάμε ότι αυτή την φορά δεν θα έχει μαζί του την «σφραγίδα των αναθέσεων», ούτε τους δημοτικούς υπαλλήλους ως υποψήφιους, ούτε θα πιάσει τα «νούμερα» του ’23 στο Ζευγολατιό αλλά και στο Βέλο η πτώση θα συνεχιστεί. Αλλά πάνω από όλα, το χειρότερο είναι ότι κανένα (σχεδόν) από τα στελέχη της παράταξης δεν πιστεύει ότι όπως πάνε τα πράγματα θα μπορέσουν να ξανακερδίσουν τις εκλογές.
O ΤΖΙΜΗΣ «ΠΗΡΕ Τ’ ΟΠΛΟ ΤΟΥ»
Τον τελευταίο καιρό έχουν πληθύνει οι δημόσιες εμφανίσεις του «άτυπου» Νο.2 της παράταξης Παπακυριάκου, Τζίμη Τριαντάφυλλου, οι οποίες κοινοποιούνται μέσω φωτογραφιών στα Κοινωνικά Δίκτυα.
Οι πληροφορίες προ μηνός μιλούσαν για αυτοδιοικητικό «προξενιό» ανάμεσα στον ίδιο και τον πρώην υποψήφιο Δήμαρχο Νίκο Τσίτουρα-Βουδούρη, ενδεχομένως στην βάση ενός «πράσινου» σχηματισμού με προεκτάσεις και σε άλλους χώρους. Οι δυο άντρες είχαν κάνει κοινές δημόσιες εμφανίσεις όμως φαίνεται ότι αμέσως μετά επήλθε .. «ψυχρασία» (που θα έλεγε κι ο Χατζηχρήστος) στις σχέσεις τους και ο καθένας επέστρεψε στην βάση του.
Στην συνέχεια ο πρώην Αντιδήμαρχος σε μία έξαρση εξωστρέφειας κοινοποίησε φωτογραφίες από συναντήσεις σε διάφορα μέρη του Δήμου (είτε σε ταβέρνες ή σε καφέ) και κάπου αρχίζει να φαίνεται ότι μπορεί να συσπειρώσει δυσαρεστημένους της διοίκησης Μανάβη (όπως τον πρώην Αντιδήμαρχο Βαγγέλη Λυμπερόπουλο αλλά και τον πρώην ένθερμο υποστηρικτή του νυν Δημάρχου και πολέμιο του πρώην, Θανάση Περαχωρίτη) αλλά και δυσαρεστημένα στελέχη της παράταξης Παπακυριάκου. Ας μην ξεχνάμε επίσης ότι ο ίδιος ήταν πρώτος σε σταυρούς στην παράταξη του τόσο στις εκλογές του 2019 όσο και σε αυτές του 2023, το οποίο σημαίνει ότι έχει μια ισχυρή επιρροή και εκεί.
Ο ίδιος δηλώνει δημόσια ότι στηρίζει ακόμη τον πρώην Δήμαρχο αλλά πληροφορίες αναφέρουν ότι βλέπει τις χτυπητές αδυναμίες της επιλογής Παπακυριάκου και προετοιμάζεται για όλα τα ενδεχόμενα.
Ένα από αυτά όπως περιγράφουν συνομιλητές μας είναι η αποχώρηση του πρώην Δημάρχου από την «κούρσα» της διεκδίκησης του Δήμου και η ενεργοποίηση του στην Περιφέρεια όταν γίνει προφανές ότι η πιθανότητα νίκης είναι ... ασθενική και μπορεί να γίνει πιο ασθενική με μια ενδεχόμενη υποψηφιότητα κάποιου άλλου από το Βέλο.
Ο πρώην Αντιδήμαρχος θα πρέπει να θυμάται το «πατατράκ» της παράταξης στην οποία ανήκε προηγουμένως, όταν το 2013 ο πρώην Δήμαρχος Θόδωρος Λαμπρόπουλος ήθελε να είναι και πάλι υποψήφιος στις εκλογές του 2014 παρότι η πλειοψηφία θεωρούσε ότι είχε κλείσει τον κύκλο του.
Το αποτέλεσμα ήταν να μην προχωρήσει καν η τότε φημολογούμενη υποψηφιότητα του Νίκου Λέκκα (ο ίδιος δε αποσύρθηκε αμέσως μετά από τα κοινά), να μην είναι υποψήφιος τελικά ούτε ο πρώην Δήμαρχος, η παράταξη να διαλυθεί και μέρος αυτής να ενσωματωθεί σε αυτήν του κ. Παπακυριάκου.
Όπως έχει σημειώσει και ο Μαρξ, τα γεγονότα πολλές φορές συμβαίνουν δυο φορές, την πρώτη ως τραγωδία και την δεύτερη ως φάρσα. Είναι πολύ πιθανό λοιπόν ο κ. Τριαντάφυλλος να βλέπει την «φάρσα» να έρχεται.
Μπορεί να αντέξει ο ίδιος την τακτική του πρώην Δημάρχου να σύρει τους πάντες μέσα σε μια νωχελική και ανεμική αντιπολίτευση μέχρι την άνοιξη ή το καλοκαίρι του ’28 με αβέβαια αποτελέσματα ή θα πάρει πρωτοβουλίες και θα θέσει ο ίδιος ένα deadline μετά το φετινό φθινόπωρο;; «Μέμνησο τον Λαμπρόπουλο».
ΤΡΙΤΗ ΚΑΙ ΤΥΧΕΡΗ;;
Τον τελευταίο καιρό στην εξίσωση των εκλογών του 2028 έχει προστεθεί και το όνομα του δυο φορές υποψήφιου Δημάρχου Νίκου Τσίτουρα-Βουδούρη έπειτα και από τις προσεγγίσεις με τον Τζίμη Τριαντάφυλλο.
Παρά την «παύση» της προσέγγισης μεταξύ των δυο φαίνεται ότι ο πρώτος έχει διαπιστώσει το κενό στην αυτοδιοικητική σκηνή του Δήμου (με το νυν αλλά και τον πρώην Δήμαρχο σε αδυναμία, μια κατάσταση που αποτύπωσε σε κείμενό του και ο τοπικός παράγοντας Νίκος Σωτηρόπουλος μόλις προχθές) και με την παρότρυνση άλλων παραγόντων μοιάζει να παρακολουθεί τις εξελίξεις και να εκδηλώνει το ενδιαφέρον του για μια λύση στο συνολικό αδιέξοδο. Αυτό πάντως προυποθέτει και μια πιο ενεργή εμπλοκή η οποία μένει να φανεί τον επόμενο καιρό.
Ο κ. Τσίτουρας Βουδούρης εξακολουθεί να διαθέτει έναν κύκλο υποστηρικτών από το παρελθόν και μπορεί να προτάξει την εμπειρία του αλλά και το γεγονός ότι είναι από τους ελάχιστους στην περιοχή που θα μπορούσε να ανταποκριθεί σε μια πολυδάπανη προεκλογική καμπάνια απέναντι σε ένα Δήμαρχο με την «σφραγίδα των αναθέσεων». Αυτό το τελευταίο διαπιστώνουμε με έκπληξη τα τελευταία δυο χρόνια ότι αποτελεί ένα πολύ σημαντικό κριτήριο ανάμεσα σε πολλά στελέχη και των δυο παρατάξεων (και όχι μόνο)
Θεωρητικά ο ίδιος έχει μάθει πράγματα από τις προσπάθειες του παρελθόντος και στην περίπτωση που αποφάσιζε μια πιο ενεργή εμπλοκή θα ήξερε τι να κάνει διαφορετικά σε σχέση με τις άλλες φορές. Η λογική λέει ότι πρέπει στο παρόν να εκπέμψεις κάτι διαφορετικό σε σχέση με το παρελθόν εάν θέλεις να λάβεις κάτι διαφορετικό στο μέλλον.
Κατά συνέπεια το πραγματικό ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί δεν είναι αν ο ίδιος θα ήθελε να κερδίσει τις εκλογές αλλά εάν θέλει να εκπέμψει κάτι διαφορετικό αφού το δεύτερο είναι η προϋπόθεση της πραγματοποίησης του πρώτου. Η πολιτική δεν είναι ένα πεδίο άσκησης προθέσεων, φημών και θεωριών .. όλα βαίνουν προς απόδειξη.
ΤΟ ΔΙΣ ΕΞΑΜΑΡΤΕΙΝ .. ΟΥ ΓΥΝΑΙΚΟΣ ΣΟΦΗΣ
Φαίνεται ότι αυτό το αυτοδιοικητικό αδιέξοδο με τις αδυναμίες του πρώην και του νυν Δημάρχου αλλά και την στάση αναμονής από πολλά στελέχη «πρώτης γραμμής» φαίνεται ότι έχει κινητοποιήσει και υποστηρικτές της κας Δημητρίου η οποία μοιάζει να αναζητεί «όχημα» (πρόσχημα δλδ) για να φτάσει στον χρόνο των εκλογών.
Έτσι λοιπόν μετά τις κοινές εξόδους με τους άλλους δυο δυσαρεστημένους από τον Θ. Μανάβη (Β. Λυμπερόπουλο και Σ. Κεχαγιά) και εν συνεχεία την κοινή φωτογράφιση με τον πρώην Δήμαρχο κ. Παπακυριάκο (τον οποίο είχε πολλάκις καταγγείλει ως ανίκανο στο παρελθόν) αλλά και μία φιλολογική προσέγγιση με τον κ. Τσίτουρα – Βουδούρη η κα Δημητρίου φαίνεται επέστρεψε σε πρακτικές του παρελθόντος και ετοιμάζεται να αυτοανακηρυχθεί και πάλι υποψήφια Δήμαρχος, όπως το 2022.
Οι τελευταίες πληροφορίες αναφέρουν ότι 6-7 τοπικοί παράγοντες Κοκκωνίου, Βέλου και περιχώρων συγκεντρώθηκαν και αφού συσκέφθηκαν επιμόνως κατέληξαν ότι ο ηγέτης που θα βγάλει τον Δήμο από το αυτοδιοικητικό αδιέξοδο είναι η κα Δημητρίου.
Δεν ξέρουμε ποιο ήταν το σκεπτικό τους, υποπτευόμαστε όμως ότι εάν η κα Δημητρίου ενδεχομένως νομίζει ότι αν κάνει το ίδιο πράγμα δυο φορές θα πάρει διαφορετικό αποτέλεσμα, ο Αλβέρτος Αινστάιν έχει δώσει την απάντηση του σχετικά με το τι συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις.
ETIΚΕΤΕΣ
