ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ - Ποδόσφαιρο -

Βάλτε στόχο, βάλτε πλάνο

Παιδιά όλα στην Ελλαδάρα μας γίνονται κατά 90% (μην πω και παραπάνω) με προχειρότητα. Ναι βρε μάγκες πας να περπατήσεις και δεν ξέρει τι σε περιμέ- νει. Να το κάνω μονόλεπτα.

Γράφει ο Βασίλης Δελής

Με ρωτούν πολλοί φίλοι του ποδοσφαίρου: «βρε Βασίλη εσύ που λές ότι τα ξέρεις όλα, τι βλέπεις για το νέο πρωτάθλημα ας πούμε της Α1;». Πρωτα απ’ όλα εδν κάνω ότι τα ξέρω όλα. Απλά μιλώ με πείρα και γνώση για το αντικείμενιο και εν προκειμένω το ποδόσφαιρο.

Τώρα απο που να αρχίσω το θέμα με τα νέα πρωταθλήματα και που να τελειώσω. Παιδιά όλα στην Ελλαδάρα μας γίνονται κατά 90% (μην πω και παραπάνω) με προχειρότητα. Ναι βρε μάγκες πας να περπατήσεις και δεν ξέρει τι σε περιμέ- νει. Να το κάνω μονόλεπτα.

Αν ήμουν πρόεδρος και είχα τα ευρώπουλα δεν θα τα πέταγα στον βρόντο. Τί θέλω να πω; Πρώτα απ όλα φτιάχνω σοβαρή διοίκηση και μετά σοβαρή ομάδα. Όμως θα θέσω εγώ και οι συνεργάτες μου ποιο στόχο θέλω να υλοποιήσω και ανάλογα θα πράξω. Πάρτε παράδειγμα την Κόρινθο 2006.

¨οπως τα είδα εγώ απο την θέση του τρίτου. Ισως κάνω λάθος, αλλά... Το «αλλά» είναι ότι η ομάδα πρωταθλήτρια απο την Α2 ξεκίνησε χωρίς να έχει στόχο το πρωτάθλημα. Τις προέκυψε λόγω αδυναμίας των παραδοσιακά ισχυρών ομάδων του νομού μας.

Βλέπε Κόρινθος, Πέλοπας, Ατρόμητος Χιλ., Ολυμπιακός Λουτρ., και όποιες άλλες ακολουθούν. Πάει πρώτη μετά τα νικηφόρα αποτελέσματα και να ο ενθουσια- σμός και να «θα πάμε Ρόδο» κλπ κλπ. Με την πρώτη σφαλιάρα (ήττα θέλω να πω) τα κεφάλια μέσα και απογοήτευση.

Έτσι πήγε μέχρι το τέλος η δουλειά –πότε χαρές και πότε λύπες. Αμ δεν είναι έτσι φίλοι μου. Αν, όμως, είχες απο την αρχή οριοθετήσει τους στόχους σου, τα πλάνα θα ήταν διαφορετικά. Απο την αρχή δηλαδή πάω ή δεν πάω για πρωτάθλημα.

Διότι εδώ προέκυψε κι άλλο πρόβλημα. Αφού η «Κόρινθος 2006» ήταν στην πορεία πότε πρώτη και πότε δεύτερη, πως θα δυνάμεωνε τον γενάρη εν όψει μπαράζ; Και ενώ είδαμε όλοι ότι άξια πήρε το πρωτάθλημα ο ΑΟ Ζευγολατιού οι δυο πρώτες ομάδες και ο τρίτος Τενεάτης (μπράβο ρε μάγκες για την πορεία σας) ήταν οι νεοφώτιστες.

Πάντως, παρά την αποτυχία του ΑΟΖ στα μπαράζ, μπράβο για την προσπάθεια. Θα μου πει κάποιος ανεγκέφαλος (και υπάρχουν πολλοι τέτοιοι) ότι όλο μπράβο είσαι Δελή! Γιατί έχετε τέτοια κόμπλα; Δεν εκανε την προσπάθειά τουο ΑΟΖ;

Εμένα το μόνο που μου ξίνισε ήταν η απουσία των οπαδών φιλάθλων απο το γήπεδο. Τίποτα άλλο. Αυτά, λοιπόν: στόχο βάλτε και πλάνο, αλλιώς μάταιη η προπάθεια και στηριχτείτε στα δικά μας παιδιά. Να πω δυο λόγια για τον Ηρακλή Λεχαίου, του Δημητρη Κριτσέλα.

Μην ξινίσετε που λέω του Κριτσέλα. Ο άνθρωπος δεν παίζεται με τίποτα. Τα νεαρά παιδιά –ποδοσφαιριστές του έδειξαν στους 150 θεατές τι είναι ποδόσφαιρο. Αναφέρομαι στο παιχνίδι Δάφνης – Ηρακλή Λεχαίου (1-1).

Πρωτα απ όλα συγχαρητήρια για την άνοδο και στις δύο ομάδες στην Α1. (ευχαριστώ δε και για την άψογη φιλοξενία της οποίας έτυχα σε αυτό το παιχνίδι απο τους ανθρώπους της Δάφνης).

Αυτός λοιπόν ο Κριτσέλας είναι απο φροντιστής μέχρι πρόεδρος και απο «σκουπιδιάρης» μεχρι χρηματοδότης του Ηρακλή στις δύσκολες μέρες που βιώνει ο τόπος. Και αυτός ο άνθρωπος, δυστυχώς, δεν έχει βραβευτεί για την προσφορά του απο κανέναν.

Τί άλλο να πω κύριε Δημήτρη, συγχαρητήρια και καλό κουράγιο στην δύσκολη συνέχεια. Αλλο θέμα. Εκτός απο την γκολάρα του τσόρι στον τελικό Ολυμπιακός – Ξάνθη μου άρεσε και μου έμεινε η ατάκα του Πανόπουλου. Την χαρατηρίζω ατάκα της 20ετίας.

Αυτό το «τον ήπιαμε» ήταν όλα τα λεφτά κι έσβησε μεμιάς όλες τις κρυάδες ανακοινώσεις τουιταρίσματα που έχει γράψει τα τελευταία χρόνια. Μόλις τώρα που γράφω τα σχολιάκια μου χτύπησε το τηλέφωνο και με αγωνία με ρώτησε ένας φίλαθλος της Κορίνθου τι γίνεται με την ομάδα μας.

Την ίδια αγωνία φίλε έχω κι εγώ και τα νέα που έχω δεν είναι καθόλου καλά δυστυχώς για την ιστορική Μπάρτσα. Επειδή δεσμεύομαι καθώς έδωσα το λόγο μου. Δεν μπορώ να πω κάτι παραπάνω αν και γνωρίζω τα πάντα που συμβαίνουν στην πολύπαθη ομάδα.

Προσεχώς νεότερα. Χαίρεται! ΥΓ. Ο άτυπος δημοσιογράφος (δήθεν) έχει ξεφύγει εντελώς. Κάποιος να τον μαζέψει γιατί την έχει δε Χατζηνικολάου. Πάντως περαστικά του (όχι ειρωνικά). Ξαναχαίρεται!

ΚΟΡΥΦΗ