Το τελευταίο μας σημείωμα με την έναρξη της νέας χρονιάς σχετικά με τα άτομα για τα οποία ακούγεται ότι θα μπορούσαν να είναι υποψήφιοι Δήμαρχοι στις επόμενες εκλογές στον Δήμο Βέλου Βόχας έκανε πάταγο αφού πέραν της υψηλότατης αναγνωσιμότητας «πυροδότησε» και αυτοδιοικητικές εξελίξεις στην περιοχή.
Τα άτομα τα οποία βρίσκονταν στην λίστα ήταν ο πρώην Δήμαρχος Αννίβας Παπακυριάκος, ο πρώην Αντιδήμαρχος και μαθηματικός Βασίλης Τρωγάδης, ο πολιτικός μηχανικός Γιάννης Στρατής, η δικηγόρος Μαρία Δημητρίου, ο ανώτερος δικαστικός υπαλληλος Παναγιώτης Καραπανάγος, ο πρώην Αντινομάρχης και λογιστής Κώστας Ρωμανός, ο γιατρός (και πρώην Δημ. Σύμβουλος του κ. Παπακυριάκου) Γιαννης Αμπουζολόφ και δυο στελέχη της παράταξης Παπακυριάκου, ο πρώην Αντιδήμαρχος Τζίμης Τριαντάφυλλος και ο δημοτικός σύβουλος Κώστας Τριανταφύλλου. Επίσης η ομάδα «Δημοτική Αναγέννηση» η οποία έχει συσταθεί από τον τοπικό παράγοντα Νίκο Σωτηρόπουλο.
Είχαμε σημειώσει ότι φυσικά και κανείς εξ’ αυτών δεν έχει εκδηλώσει την επιθυμία να ηγηθεί κάποιας παράταξης, παρ’ όλα αυτά υπήρχαν πληροφορίες (σε κάποιες περιπτώσεις επιβεβαιωμένες) ότι κάποιοι εξ’ αυτών ήδη είχαν προχωρήσει σε αναγνωριστικές κινήσεις συνομιλώντας με κάποιους από τους υπόλοιπους αλλά και με άλλους.
Στην λίστα αυτή δεν υπήρχε καμία διάψευση από κανέναν από τους προαναφερόμενους παρότι πέρασε ένας μήνας, ότι δλδ δεν υπάρχει καμία περίπτωση να είναι υποψήφιοι (είτε με τον πρώην Δήμαρχο παρόντα ή απόντα) και δεν επιθυμούν να διακινούνται σενάρια γύρω από αυτούς, με ότι αυτό μπορεί να σημαίνει.
Όλα αυτά δεν πέρασαν απαρατήρητα από πολλούς ενδιαφερόμενους και τελικά ο πρώτος που αντέδρασε ήταν ο πρώην Δήμαρχος Αννίβας Παπακυριάκος.
Ο ΑΝΝΙΒΑΣ
Πιο συγκεκριμένα, πληροφορίες από το «περιβάλλον» του πρώην Δημάρχου ανέφεραν ότι υπήρξε μεγάλη ενόχληση από την ανάλυση του isthmos.gr όπως και μία πίεση από υποστηρικτές του ώστε να ξεκαθαρίσει η κατάσταση. Το γεγονός ότι ο πρώην Δήμαρχος απέφευγε πάρει θέση σχετικά με μία επικείμενη υποψηφιότητα του στις επόμενες εκλογές φαίνεται ότι είχε «πυροδοτήσει» μια σειρά φημών για το ενδιαφέρον από στελέχη της παράταξης του για την διαδοχή του (αλλά και πολλούς άλλους) αλλά κυρίως μια αδυναμία να ελέγξει συνολικά την κατάσταση.
Φαίνεται ότι ο πρώην Δήμαρχος μέτρησε τις επιλογές του και είδε ότι η ανάγκη στον παρόντα χρόνο να μην του ξεφύγει η κατάσταση υπερβαίνει την μακροπρόθεσμη στρατηγική του και αποφάσισε να ανοίξει όλα τα «χαρτιά» του 2,5 χρόνια πριν τις εκλογές ευελπιστώντας ότι έτσι θα «μπλοκάρει» όλους τους επίδοξους «μνηστήρες».
Έτσι λοιπόν την περασμένη Δευτέρα 2/2, ο πρώην Δήμαρχος Αννίβας Παπακυριάκος κατά την διάρκεια της κοπής της πίτας της παράταξης του ανακοίνωσε την εκ νέου υποψηφιότητά του για 5η φορά.
Κατά την γνώμη μας ήταν στρατηγικά η χειρότερη κίνηση από όλες όσες θα μπορούσε να κάνει αφού
- απώλεσε οριστικά το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού παίζοντας το καλύτερο «φύλλο» του πολύ νωρίς
- για τα επόμενα 2,5+ χρόνια θα κρίνεται ως υποψήφιος την στιγμή όπου άλλοι ενδιαφερόμενοι θα έχουν μεγαλύτερα περιθώρια ευελιξίας, χωρίς να κρίνονται ως υποψήφιοι
- θα πιέζεται από στελέχη μέσα στην παράταξη (ενδεχομένως και από ενδιαφερόμενους να τον αντικαταστήσουν) να παράγει ορατά αποτελέσματα και σε σύντομο χρονικό διάστημα
- θα αναγκαστεί να συνεχίσει μια τοξική αντιπαράθεση με τον Δήμαρχο και ενδεχομένως να εγκλωβιστεί μέσα της
- εάν τα πράγματα δεν πάνε όπως ελπίζει, το όποιο πολιτικό κύρος του στην περιοχή ή σε στελέχη του θα πληγεί ανεπανόρθωτα με ενδεχόμενες συνέπειες σε άλλες εναλλακτικές που πιθανώς να εμφανιστούν
- περισσότερο από όλα όμως είναι προφανές ότι δεν είναι έτοιμος για μια μάχη 2,5+ χρόνων. Δεν έχει ούτε την οργάνωση στην παράταξη, ούτε τους συνεργάτες που θα φάνε «σίδερα», ούτε μια επικοινωνία έστω υποτυπώδη και κάπως πειστική, ούτε το πολιτικό σχέδιο.
από την άλλη πλευρά όμως καταλαβαίνουμε την πίεση και την ανάγκη για μια «φυγή προς τα εμπρός», έστω και για τις εντυπώσεις για κάποιο χρονικό διάστημα.
Η ΤΑΜΠΕΛΑ ΤΟΥ ΜΑΝΑΒΗ
Το 1978, ο τότε Τσέχος αντιφρονούντας και αντικομμουνιστής (και μετέπειτα τελευταίος πρόεδρος της Τσεχοσλοβακίας και πρώτος Πρόεδρος της Τσεχίας για 10 χρόνια) Βάτσλαβ Χάβελ έγραψε ένα δοκίμιο με τίτλο "Η Δύναμη των Ανίσχυρων". Σε αυτό έθεσε ένα απλό ερώτημα: πώς διατηρούσε τον εαυτό του το κομμουνιστικό σύστημα;
Η απάντησή του ξεκινούσε με έναν μανάβη (όχι τον Θανάση). Κάθε πρωί, αυτός ο μανάβης τοποθετεί μια πινακίδα στο παράθυρό του: «Εργάτες όλου του κόσμου, ενωθείτε!» Δεν το πιστεύει. Κανείς δεν το πιστεύει. Αλλά την τοποθετεί έτσι κι αλλιώς – για να αποφύγει τα προβλήματα, για να δείξει συμμόρφωση, για να τα έχει καλά. Και επειδή κάθε καταστηματάρχης σε κάθε δρόμο κάνει το ίδιο, το σύστημα συνεχίζει να υπάρχει.
Ο Χάβελ το ονόμασε αυτό «ζώντας μέσα στο ψέμα». Η δύναμη του συστήματος δεν προέρχεται από την αλήθεια του, αλλά από την προθυμία όλων να συμπεριφέρονται σαν να είναι αληθινό. Και η ευθραυστότητά του προέρχεται από την ίδια πηγή: όταν έστω και ένα άτομο σταματήσει να παίζει τον ρόλο του — όταν ο μανάβης κατεβάσει την πινακίδα — η ψευδαίσθηση αρχίζει να ραγίζει.
Η «ΤΑΜΠΕΛΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ», ΤΑ ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ
Την Δευτέρα 2/2 το απόγευμα πολλά στελέχη της παράταξης του πρώην Δημάρχου προσήλθαν με την «ταμπέλα πίστης» (όπως λέει και ο Χάβελ παραπάνω) στην κοπή της πίτας περισσότερο για να δείξουν συμμόρφωση ή να «πλασαριστούν» εάν δεν ανήκαν στην παράταξη ή να αποφύγουν την «στοχοποίηση», παρά με πίστη στο εγχείρημα της «αντεπίθεσης» του πρώην Δημάρχου.
Κάποιες πληροφορίες που «διέρρευσαν» αναφέρουν ότι κάποια στελέχη έχουν σκοπό να δώσουν μία «πίστωση χρόνου» αλλά πλέον και αυτοί όπως και οι υπόλοιποι θα κρίνουν τον κ. Παπακυριάκο ως υποψήφιο Δήμαρχο για τα επόμενα 2,5+ χρόνια και προετοιμάζονται πλέον για το ενδεχόμενο αντικατάστασης του αν τα πράγματα δεν πάνε καλά, ενδεχόμενο το οποίο πλέον βλέπουν πλέον ως πιθανό σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις.
Όσον αφορά την εκδήλωση, ο πρώην Δήμαρχος ξεκινώντας την τοποθέτηση του και έχοντας στο πλευρό του τον (και επισήμως πλέον «υπαρχηγό» της παράταξης) Τζίμη Τριαντάφυλλο, εξέφρασε την έκπληξή του αναφέροντας ότι ο ίδιος θεωρούσε αυτονόητο ότι θα ήταν υποψήφιος, αλλά τον τελευταίο καιρό είχε συνειδητοποιήσει ότι για πολύ κόσμο αυτό δεν ήταν.
Και εδώ αρχίζουν μεγάλα ερωτήματα. Γιατί να είναι αυτονόητο να είναι υποψήφιος;; Έχουν περάσει 2 χρόνια και 4 μήνες από τις τελευταίες εκλογές και τα ερωτήματα σχετικά τόσο με το παρελθόν όσο και το μέλλον επικρέμονται αμείλικτα, ερωτήματα τα οποία όλοι στην παράταξη κάνουν πως δεν βλέπουν. Μερικά από αυτά είναι τα παρακάτω
- Ποιοί είναι οι λόγοι μιας νέας υποψηφιότητας;; Γιατί δεν τους ανέφερε μαζί με την ανακοίνωση;; Είναι ικανή συνθήκή να χάσει ο Μανάβης και να ξαναπάρουν την εξουσία χωρίς να ξέρουν τι θα κάνουν έπειτα;;
- Ποια προβλήματα της περιοχής θα λύσει με μία νέα εκλογή του και γιατί δεν τα έλυσε στα 13 χρόνια διακυβέρνησης του Δήμου;;
- Γιατί χάθηκαν οι εκλογές;; Ποια λάθη έγιναν και ποια έκανε ο ίδιος τόσο στις εκλογές όσο και κατά την διάρκεια της 13χρονης θητείας του στον Δήμο;;
- Τα λάθη διορθώθηκαν;; Ποια ήταν η δική του ευθύνη και με ποιον τρόπο την ανέλαβε;
- Ποια είναι η αντιπολίτευση η οποία έχει γίνει δυο χρόνια τώρα;; Ηταν αποδοτική;;
- Πως πιέστηκε η Δημοτική Αρχή από την αντιπολίτευση ώστε να συγκρατηθεί η «πτώση» της Δ.Ε. Βέλου μέσα στην διετία;; Με σποραδικές ανακοινώσεις στο Facebook και ανώνυμα προφίλ;;
- Τι νέο κομίζει η αντιπολίτευση ώστε να κινήσει το ενδιαφέρον των δημοτών να διεκδικήσουν λύσεις με πιο ενεργητικό τρόπο, να κινητοποιήσει καταστάσεις και να δημιουργήσει πολιτικές εξελίξεις την στιγμή που η παράταξη του Δημάρχου Θανάση Μανάβη «φυλλοροεί»;;
- Ποιο είναι το πολιτικό και ποιο το επικοινωνιακό του «αφήγημα» κατά την διάρκεια της παραμονής του στην Αντιπολίτευση;;
- Ποια είναι η ανανέωση και τα νέα πρόσωπα; Θα παραμείνει με τα «βαρίδια» του παρελθόντος;;
- Πως γίνεται ο στενότερος συνεργάτης να λαμβάνει αναθέσεις από τον Δήμο και τι πολιτικό παράδειγμα δίνει στους υπόλοιπους;; Και γιατί κανείς δεν αντιδρά;;
Αυτά τα ερωτήματα προς το παρόν δεν έχουν βρει απαντήσεις διότι ο επικεφαλής της παράταξης επιμελώς τα αποφεύγει και τα στελέχη της παράταξης συμφώνησαν σιωπηρά να μην ρωτούν, μην ξέροντας και τα ίδια προς το παρόν που αλλού να στραφούν αλλά και τι να κάνουν. Και μαζί με τα ερωτήματα απουσιάζουν και οι προυποθέσεις μιας «αντεπίθεσης» η οποία προς το παρόν φαίνεται να βρίσκεται μόνο στα λόγια και στις «φιέστες».
ΟΙ «ΒΕΤΕΡΑΝΟΙ» ΚΑΙ ΤΑ «ΟΡΦΑΝΑ ΤΟΥ ΜΑΝΑΒΗ»
Σύμφωνα με υποστηρικτές του πρώην Δημάρχου η συγκέντρωση είχε επιτυχία, εννοώντας προφανώς ότι είχε περισσότερο κόσμο σε σχέση με την περυσινή χρονιά. Είναι αλήθεια ότι η συγκέντρωση είχε κόσμο για να μην τον αδικούμε. Στην συγκέντρωση παραβρέθηκαν οι 5 εκ των 8 προσώπων οι οποίοι αναφέρθηκαν ως εν δυνάμει υποψήφιοι Δήμαρχοι (Τριαντάφυλλος και Τριανταφύλλου από την παράταξη, Δημητρίου, Αμπουζολόφ και Τρωγάδης από τους «εξωπαραταξιακούς»). Έλειπαν οι Καραπανάγος, Στρατής και Ρωμανός.
Ένα πρόβλημα λοιπόν, είναι ότι ο πρώην Δήμαρχος δεν εξήγησε ποιοί είναι οι λόγοι για τους οποίους θα είναι και πάλι υποψήφιος. Θεώρησε ότι έχει κάνει αυτά που πρέπει ως Αντιπολίτευση και είδε ώριμο τον χρόνο για να κάνει την ανακοίνωση του;; Εξηγήσεις πάντως δεν φαίνεται να δόθηκαν.
Ένα άλλο πρόβλημα ήταν ότι το κοινό ήταν ... «ετερόκλητο». Οι εκλεγμένοι της παράταξης συν κάποια προβεβλημένα στελέχη συν πολλούς ηλικιωμένους (κυρίως από το Βέλο), λίγο κόσμο από το Ζευγολατιό, συν τα «ορφανά του Μανάβη», δλδ τα στελέχη τα οποία για διαφορετικούς ανά περίπτωση λόγους εκδίωξε ο Δήμαρχος Θανάσης Μανάβης από την παράταξη του.
Σε αυτούς τους τελευταίους ξεχώρισε η τριάδα Δημητρίου, Λυμπερόπουλος, Κεχαγιά (παρότι η τελευταία ήταν κάπως πιο διακριτική και σε αντίθεση με την πρώτη) και η οποία πρωταγωνίστησε σε πλήθος φωτογραφιών και σε διάφορες χαμογελαστές πόζες.
Ένα τρίτο πρόβλημα ήταν όπως ανέφερε και υποστηρικτής του πρώην Δημάρχου ότι ο μέσος όρος ηλικίας ήταν άνω των 60 ετών και απουσίαζαν νεαρότερα άτομα τα οποία θα έδιναν ένα τόνο ανανέωσης. Βέβαια, όπως ανέφερε και κάποιος νεαρότερος, γιατί να βρεθεί κάποιος νεότερος εκεί ξέροντας ότι θα είναι πολύ χαμηλότερα στην «επετηρίδα» από όλα αυτά τα γνωστά στελέχη; Για να "κουβαλήσει" το νερό;;
Από την άλλη πλευρά, είναι και το ηλικιακό θέμα αφού ο πρώην Δήμαρχος πέρασε τα 60 , το οποίο σημαίνει ότι γίνεται πιο δύσκολη η πρόσβαση στο κοινό των «18-45» σε μια εποχή όπου η πλειοψηφία αναζητεί διαρκώς το καινούριο, όταν το παλιό έχει καταρεύσει.
Ο «ΑΠΟΗΧΟΣ» ΤΗΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗΣ
Περιμέναμε να περάσουν μερικές ημέρες ώστε να κάτσουν κάπως τα «νερά» και να δούμε λίγο πιο καθαρά. Έτσι λοιπόν, μετά από έναν πρώτο ενθουσιασμό που είχαν κάποιοι φανατικοί υποστηρικτές της «λύσης Αννίβα», ακολούθησε ο προβληματισμός.
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι για άλλη μια φορά ο πρώην Δήμαρχος απέφυγε (ενδεχομένως από άγνοια ή φόβο;;) να αναρτήσει στην σελίδα του στο Facebook οτιδήποτε από την εκδήλωση (παρότι την είχε ανακοινώσει από εκεί), ούτε καν να εκδώσει ένα Δελτίο Τύπου δείχνοντας την εικόνα ενός όχι και τόσο σίγουρου υποψήφιου για την κίνηση του.
Πάντως τα «ορφανά του Μανάβη» έσπευσε να «καλωσορίσει» το φιλικά προσκείμενο ανώνυμο προφίλ «Dimotes Velou Vochas», γεγονός το οποίο έχει την σημασία του για τα στελέχη της παράταξης του πρώην Δημάρχου.
Στις φωτογραφίες που ανέβασαν υποστηρικτές του Αννίβα, βλέπουμε τον ίδιο μαζί (κυρίως) με τους εκλεγμένους της παράταξης αλλά και σωρεία φωτογραφιών των «ορφανών του Μανάβη» (με τους οποίους απέφυγε να φωτογραφηθεί ο πρώην Δήμαρχος – με μία εξαίρεση) προεξαρχούσης της Μαρίας Δημητρίου και του Βαγγέλη Λυμπερόπουλου και δευτερευόντως της Σοφίας Κεχαγιά, του προσφάτως παραιτηθέντα συμβούλου του Δημάρχου και «οικοδεσπότη» της βραδιάς Νίκου Μπάρτζη.
Αυτή η ξαφνική αγάπη των παραπάνω για τον κ. Παπακυριάκο σχολιάστηκε αρνητικά από πολλά στελέχη του.
Αρνητικά σχόλια υπήρξαν από στελέχη της παράταξης και για τους υπόλοιπους «εξωπαραταξιακούς» συμμετέχοντες με το επιχείρημα ότι ήσαν αυτοί που τους διέσυραν προεκλογικά κατηγορώντας τους για αδιαφάνεια, απραξία και «χαριστικές» αναθέσεις σε πλήθος στελεχών της παράταξης και τώρα εμφανίζονται μέσα στην χαρά που βρέθηκαν στην εκδήλωση ενώ το μοναδικό τους κίνητρο φαίνεται να είναι τα αρνητικά τους συναισθήματα για το νυν Δήμαρχο από τον οποίον είτε ήσαν διορισμένοι σε έμμισθες θέσεις και εκδιώχθηκαν ή απολάμβαναν προνόμια, θέσεις ή εξυπηρετήσεις οι οποίες έλαβαν τέλος ή απλά δεν πήραν αυτά που ήθελαν.
Πως θα δεχτούν κάποια στελέχη της παράταξης Παπακυριάκου αυτή την «Βαβέλ» την οποία επιχειρεί να φτιάξει ο πρώην Δήμαρχος με μόνο σκοπό την ανακατάληψη της εξουσίας αγνοώντας ότι όλο αυτό το «συνοθύλευμα» μιλά πολλές διαφρορετικές «γλώσσες» και η παρουσία του ενός θα ενοχλεί κάποιον άλλον;
ΤΟ ΡΙΣΚΟ ΤΗΣ ΒΥΘΙΣΗΣ
Φυσικά όλες αυτές οι κινήσεις του πρώην Δημάρχου ενέχουν ένα τεράστιο ρίσκο το οποίο δεν του εξασφαλίζει καμία νίκη αλλά μία κάποια συσπείρωση για κάποιο καιρό απέναντι σε επίδοξους υποψήφιους, με τον κίνδυνο όμως του πολιτικού «εξευτελισμού» εάν τα πράγματα δεν πάνε καλά και δεν φτιάξει μια παράταξη με προοπτική νίκης.
Εάν για όλους τους υπόλοιπους ενδιαφερόμενους το «στοίχημα» θα ήταν να φτιάξουν μια παράταξη για τον πρώην Δήμαρχο θα ήταν μόνον η νίκη και τίποτα λιγότερο. Μέχρι και η υστεροφημία λοιπόν, μπαίνει ως μία πιθανή «θυσία στον «βωμό της ανάγκης».
Οι εκλογές του 2028 είναι ένας «μαραθώνιος» 2,5+ ετών και όχι ένα «σπριντ». Σε αυτήν την περίοδο ο πρώην Δήμαρχος θα κριθεί όχι μόνο για την αντιπολίτευση που κάνει ή δεν κάνει αλλά και για τις υπόλοιπες κινήσεις του. Ξέρει ότι αποδεχόμενος έστω και έμμεσα την είσοδο κάποιων προσώπων, θα χάσει κάποιους υπάρχοντες.
Ξέρει ότι πολλοί μέσα στην παράταξη (με εξαίρεση ίσως τον Αν. Σιάχο) θα τον βλέπουν καχύποπτα για τις πρωτοβουλίες τις οποίες θα αναλαμβάνει αλλά και την προοπτική μιας νίκης, άλλοι θα θέλουν να επιβάλλουν τις απόψεις τους και θα τον επικρίνουν αν δεν εισακούγονται, άλλοι θα γίνονται εχθροί αν δεν γίνουν δεκτοί, άλλοι θα περιμένουν να καταρρεύσει.
Το άσχημο είναι ότι δεν φαίνεται να υπάρχει κάποιος ο οποίος να εκπληρώνει τα κριτήρια τόσο της οργάνωσης της παράταξης, της επικοινωνιακής στρατηγικής αλλά και της δημιουργίας πολιτικού αφηγήματος. Σίγουρα κανένας τον οποίον ο πρώην Δήμαρχος να μπορεί να εμπιστευτεί. Κατά συνέπεια, θεωρούμε ότι βάρος θα δοθεί σε κριτική χωρίς απαραίτητα δουλεμένες προτάσεις, σε επικοινωνία με ανώνυμα προφίλ και υποστηρικτές που δεν τον πιστεύουν πραγματικά, σε σχολιαστές οι οποίοι δεν έχουν γνώση της περιοχής και των ιδιαιτεροτήτων τους και σε πολιτικό σχεδιασμό πιθανότατα παραγωγής Ανδρέα Σιάχου με ότι αυτό μπορεί να σημαίνει.
Τα πράγματα είναι πιο σκούρα από ότι φαίνονται στην πραγματικότητα. Ο πρώην Δήμαρχος άνοιξε όλα τα χαρτιά του σε μία κίνηση απελπισίας ώστε να μπλοκάρει πρόσωπα και εξελίξεις. Πήρε ένα «δάνειο» αλλά με υψηλότατο «επιτόκιο»
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Δεν θέλουμε να παρεξηγηθούμε. Ο Αννίβας είναι ένας εξαιρετικά συμπαθής άνθρωπος. Όμως εδώ ασχολούμαστε με την πολιτική. Και τα λάθη του πρώην Δημάρχου και ως επικεφαλής της Διοίκησης του Δήμου και ως επικεφαλής της αντιπολίτευσης είναι ήδη πολλά. Και σε επίπεδο οραματικό όσον αφορά την περιοχή, και σε επίπεδο επιλογής συνεργατών, και σε επίπεδο επικοινωνίας και σε επίπεδο αποτελεσματικότητας. Πολλά έργα όπως το νέο Δημαρχείο ξεκίνησαν αλλά έμειναν ημιτελή μέχρι την λήξη της θητείας του. Αυτό το «ημιτελές» συνοψίζει όλη την θητεία. Με καλές προθέσεις μεν, με ημιτελές αποτέλεσμα δε.
Θεωρούμε ότι ο ίδιος θα ήταν πιο χρήσιμος για τον ίδιο αλλά και για τον τόπο του σε κάποιον ευρύτερο ρόλο. Οι κύκλοι κάποιοι στιγμή κλείνουν όσο κι αν προσπαθεί κάποιος να το αποφύγει. Τα χρόνια φεύγουν και τα κίνητρα και ο ενθουσιασμός που απαιτείται δεν είναι πια τα ίδια ενώ και η εμπειρία ή το brand name δεν μπορούν να νικήσουν την φθορά του χρόνου.
Τέλος, για πολλούς στην παράταξη η ανακοίνωση υποψηφιότητας δεν σημαίνει επανεκκίνηση, αλλά ζώνη αμυνας απέναντι στον Αννίβα. Έστω και με την «ταμπέλα» της πίστης. Περιμένοντας να προλάβουν, πριν η «ψευδαίσθηση» (όπως είπε κι ο Χάβελ παραπάνω) σπάσει οριστικά και «βυθιστούν» μαζί με τον «καπετάνιο». Για την ιστορία και μόνο να αναφέρουμε ότι το 2012 (δυο χρόνια πριν τις εκλογές του 2014) ο πρώην πρώην Δήμαρχος Θόδωρος Λαμπρόπουλος είχε εκφράσει την πρόθεση του να είναι και πάλι υποψήφιος στις εκλογές του 2014.
Το αποτέλεσμα;; Να μην είναι τελικά υποψήφιος ούτε ο ίδιος αλλά και κανένα από τα στελέχη της παράταξης του.
Ο έχων ώτα (από το "μάθημα και πάθημα" Λαμπρόπουλου) ακούειν ακουέτω.