ΠΟΛΙΤΙΚΗ -

Π. Πιτσάκης .. O Πρόεδρος του Επιμελητηρίου σε “κλιμακτήριο”;

Πάνω από όλα αυτά ο κ. Πιτσάκης έχει ανάγκη να δικαιώσει στην πράξη αυτό το απίστευτο γύρισμα της τύχης τον περασμένο Δεκέμβριο όταν εξελέγη Πρόεδρος του Επιμελητηρίου αν και είχε καταταγεί τρίτος. Εκεί έχουμε εντοπίσει το άγχος του

Νέα επεισόδια έντασης και δικαστικών περιπετειών έχουμε στο Επιμελητήριο Κορινθίας με πρωταγωνιστή και πάλι τον Πρόεδρο Π. Πιτσάκη.

Μετά

  • τις αντιπαραθέσεις του με το Σωτ. Μουρίκη,
  • τον Π. Λουζιώτη,
  • τα εξώδικα και τα δικαστήρια με τον Εμπορικό Σύλλογο Κορίνθου και την ΟΕΒΕ,
  • τα επεισόδια με το δημοσιογράφο-εκδότη Θ. Κάππο και το Γρ. Δημόπουλο (του kavosnews)

μετά από όλα αυτά μέσα σε 4 μήνες, το νέο επεισόδιο αφορά την κόντρα του με τους δυο συμβούλους της «Συμμαχίας Πολιτών» στην Κόρινθο, Χρ. Κορδώση και Έρικα Καραμαλίκη

Αφορμή για τις νέες αντιπαραθέσεις και την αναγγελία νέων δικαστικών περιπετειών αποτέλεσε το γεγονός ότι οι δυο σύμβουλοι ψήφισαν αρνητικά στο αίτημα του Επιμελητηρίου προς το Λιμενικό Ταμείο όσον αφορά την έγκριση για την παραχώρηση του λιμανιού για τη διοργάνωση της Πελοποννησιακής έκθεσης το Σεπτέμβριο στην Κόρινθο.

Ο Πρόεδρος σε ραδιοφωνική του συνέντευξη στο Ν. Νικολόπουλο, κατηγόρησε ουσιαστικά τους δυο συμβούλους στο Δήμο Κορινθίων ότι δεν θέλουν να γίνει η έκθεση στην περιοχή και θα πρέπει να το εξηγήσουν αυτό στα .. καφέ της Κορίνθου, για να απαντήσουν οι δυο τελευταίοι ότι σκοπεύουν να μηνύσουν τον Πρόεδρο για τους χαρακτηρισμούς που τους απηύθυνε (δείτε τις δυο συνεντεύξεις στο τέλος) αλλά και την προσπάθειά του να τους διασύρει στην τοπική κοινωνία.

Η έκθεση και η επιτυχία της τείνει να γίνει το πρώτο μεγάλο στοίχημα για το νέο Πρόεδρο στα μάτια της κοινής γνώμης και αυτό φαίνεται να του δημιουργεί έναν εκνευρισμό με όλους όσους διαφωνούν μαζί του. Ο Χρ. Κορδώσης εξέφρασε τις επιφυλάξεις του σχετικά με το ενδεχόμενο να γίνει τελικά η έκθεση και άφησε να εννοηθεί ότι ίσως ο Πρόεδρος ψάχνει να βρει εξιλαστήρια θύματα για να δικαιολογήσει μία ενδεχόμενη ακύρωσή της.

ΣΕ ΞΕΝΑ «ΧΩΡΑΦΙΑ»

Ο Πρόεδρος πάντως φαίνεται ότι επιχειρεί να εμπλακεί και σε «χωράφια» που δεν αφορούν το Επιμελητήριο. Στις εκλογές της ΝΟΔΕ στην Κορινθία (τις οποίες κατά σύμπτωση κέρδισε πανηγυρικά ο .. Χρ. Κορδώσης) οι πληροφορίες τον έφεραν ως ενεργό υποστηρικτή του Σωτ. Κουκουλάκη (αντιπροέδρου του στο Επιμελητήριο) ενώ κάποιες φήμες τον θέλουν να ενδιαφέρεται να είναι υποψήφιος Δήμαρχος στην Κόρινθο.
Τόσο νωρίς, τόσα πολλά για έναν άνθρωπο που ήταν σχετικά άγνωστος στα δημόσια πράγματα της Κορινθίας προ 6μηνου.

Όπως καταλαβαίνει κάποιος όλες αυτές οι εξελίξεις σε συνδυασμό με τις διαμάχες με τους συνδυασμούς Μουρίκη και Λουζιώτη στο Επιμελητήριο είναι πολλές για να τις χειριστεί κάποιος με μία κάποια ψυχραιμία, πόσο μάλλον όταν δεν υπάρχει καμία πρότερη εμπειρία είτε στη διοίκηση κάποιου σημαντικού φορέα είτε στην ενασχόλησή του με τα κοινά (πέραν μιας υποψηφιότητας στο Επιμελητήριο με το συνδυασμό Νανόπουλου).

Ο κ. Πιτσάκης κουβαλά ένα μεγάλο φορτίο και πιθανότατα αυτό να του δημιουργεί ένα άγχος.
Από τη μία πλευρά υπάρχει μια καχυποψία επιχειρηματικών και πολιτικών παραγόντων της Κορινθίας, κυρίως για την ικανότητα του στη διαχείριση θεμάτων του επιχειρηματικού κόσμου της περιοχής εξαιτίας της απειρίας του σε συλλογικές δράσεις αλλά πλέον και με την διαχείριση ενός ευαίσθητου ψυχισμού που φαίνεται ότι δεν έχει μάθει να περιμένει και έχει μια κάποια «αλλεργία» στο να ακούει τη λέξη «όχι».

Πάνω από όλα αυτά ο κ. Πιτσάκης έχει ανάγκη να δικαιώσει στην πράξη αυτό το απίστευτο γύρισμα της τύχης τον περασμένο Δεκέμβριο όταν εξελέγη Πρόεδρος του Επιμελητηρίου αν και είχε καταταγεί τρίτος. Εκεί έχουμε εντοπίσει το άγχος του να κάνει πράγματα μεγάλα και χωρίς χρονοτριβές.

ΝΕΕΣ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΣΤΟΝ ΟΡΙΖΟΝΤΑ;

Έχουμε την αίσθηση πάντως ότι οι συμβουλές που του παρέχονται στην άσκηση των καθηκόντων του ενδέχεται να τον οδηγήσουν σε μεγάλες περιπέτειες κατά τη διάρκεια της θητείας του. Είναι πιθανό, φίλοι ή συνεργάτες του να έχουν στοχεύσει και να προετοιμάζουν υποψηφιότητες σε αρκετούς Δήμους ενόψει των Δημοτικών εκλογών του 2019 (σε Κόρινθο, Βόχα, Κιάτο, Ξυλόκαστρο) «πατώντας» στη δύναμη του Επιμελητηρίου και κυνηγώντας ένα «διαδημοτικό τζακποτ». Η .. πρεμούρα τους ενώ απομένουν 16 μήνες υποδηλώνει εμμέσως την αβεβαιότητα και την εύθραυστη πραγματικότητα που αισθάνονται και οι ίδιοι στο Επιμελητήριο.

Θα ήταν όμως μεγάλο και χωρίς επιστροφή το λάθος να εμπλακεί ο Πρόεδρος του Επιμελητηρίου έμμεσα ή άμεσα σε αυτές. Είτε ο ίδιος ή οι στενότεροι συνεργάτες του. Οι εχθροί που θα δημιουργηθούν θα είναι περισσότεροι από τα όποια οφέλη προκύψουν όπως φάνηκε και στις εκλογές της ΝΟΔΕ ενώ καμία επικράτηση δεν μπορεί να θεωρηθεί δεδομένη αφού όλες οι προτεινόμενες υποψηφιότητες θεωρούνται το πολύ outsiders.Σε όλα αυτά προσθέστε και το γεγονός ότι η πραγματική πολιτική επιρροή είναι πολύ μικρότερη από αυτή που ενδεχομένως αντιλαμβάνονται φίλοι και συνεργάτες του. Το ρίσκο είναι μεγάλο.

Ταυτόχρονα η διαρκής δημιουργία αντιπαραθέσεων δε νομίζουμε ότι είναι η σοφότερη προσέγγιση.

Κατ' αρχάς η αποτελεσματικότητα πλέον κρίνεται σε σημαντικό βαθμό από την ευρύτητα της συναίνεσης. Είναι άλλο πράγμα να είσαι μαχητικός και διεκδικητικός και είναι άλλο πράγμα να είσαι φωνακλάς και έτοιμος για καυγά.

Έπειτα η δημιουργία αντιπαραθέσεων κάποια στιγμή θα κουράσει και την κοινή γνώμη οπότε αν μέχρι τότε δεν έχει παρουσιαστεί κάποια χειροπιαστή επιτυχία στο Επιμελητήριο, η απαξίωση στο πρόσωπο του Προέδρου θα είναι μη αναστρέψιμη.
Ας μην ξεχνάμε επίσης ότι και ο Αλ. Πνευματικός που είχε μια ροπή στις συγκρούσεις αναγκάστηκε να αλλάξει «τροπάριο» το 2006 για να γίνει Δήμαρχος Κορινθίων.

Η ροπή προς τον καυγά πάντως δείχνει και τη μεγάλη αδυναμία ενός Προέδρου που δείχνει να μην έχει αυτοπεποίθηση, ψυχραιμία, διπλωματία και ικανοποιητική επιχειρηματολογία ώστε να πείθει χωρίς να τσακώνεται.

Οι δε τακτικές του έχουν αρχίσει να είναι όχι απλά προβλέψιμες και δεδομένες αλλά τείνουν να γίνουν και μονοδιάστατες.

Η λογική δηλ. είτε θα είσαι φίλος και θα με στηρίξεις (με το όποιο αντάλλαγμα) ή εχθρός και θα κονταροχτυπηθούμε, σε τελική ανάλυση οδηγεί σε αδιέξοδα που θα φανούν στην πορεία. Ο πραγματικός σεβασμός κερδίζεται με δουλειά και κόπο, με αμοιβαίες υποχωρήσεις, με αναγνώριση της όποιας αξίας του άλλου ακόμη και όταν δεν μας αρέσει και θέλει πάντα χρόνο.

Αναρωτούμαστε πάντως πως αυτοί οι σύμβουλοι του τον αφήνουν να αναλώνει την έτσι κι’ αλλιώς περιορισμένη δυναμική σε καυγάδες, αντιπαραθέσεις χωρίς ουσιαστικό νόημα και επίδειξη δύναμης στους ηττημένους; Εκτός, εάν η επιβίωσή τους κρίνεται από τη διατήρηση του οξύθυμου χαρακτήρα του Προέδρου.

Ας μην ξεχνάμε πάντως, ότι η τύχη του «πρωτάρη» δεν διαρκεί για πάντα!

ΚΟΡΥΦΗ