ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ -

Ένα χάλκινο πελοποννησιακό κράνος στα βουνά της Κροατίας

αυτός ο τύπος της περικεφαλαίας είχε πάψει να χρησιμοποιείται ήδη από τον 5ο αιώνα π.Χ. καθώς δημιουργήθηκε στο λεγόμενο «κορινθιακό» κράνος, που επικράτησε γενικότερα, καθώς κάλυπτε πλήρως την κεφαλή, αφήνοντας ελεύθερα μόνο τα μάτια, τη μύτη και το στόμα

Μαζί και άλλα αντικείμενα, όπως κοσμήματα, που συνόδευαν την ταφή μιας γυναίκας. Και όπως πιστεύουν οι αρχαιολόγοι του Πανεπιστημίου του Ζάγκρεμπ και του Μουσείου του Ντουμπρόβνικ, που έκαναν την ανακάλυψη αυτός ο τάφος άνηκε σε υψηλόβαθμο Έλληνα πολεμιστή, που τάφηκε με την περικεφαλαία στο κεφάλι του, η οποία ωστόσο ήταν και το μόνο που απέμεινε από αυτόν.

Το ορειχάλκινο κράνος ανήκει στην κατηγορία των «ιλλυρικών», έναν ιδιαίτερο τύπο, που χρησιμοποιήθηκε ευρύτατα, ειδικά στην Πελοπόννησο, που υπήρξε και τόπος εξέλιξής του, κατά τον 8ο και 7ο π.Χ. αιώνα. Διατηρείται μάλιστα σε πολύ καλή κατάσταση.

Ο τάφος βρέθηκε στην πλαγιά ενός βουνού στο Ζακοτάρακ της Νότιας Δαλματίας  και σ΄αυτόν, μαζί με την περικεφαλαία  οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν έναν ολόκληρο θησαυρό από αρχαία όπλα, κοσμήματα και αντικείμενα, αλλά και τα λείψανα γυναίκας που είχε ταφεί  με ένα χάλκινο βραχιόλι στον καρπό της. Και δεδομένου, ότι η προέλευση των περισσότερων ευρημάτων είναι ελληνική, όπως και το γεγονός ότι πρόκειται για πολυτελή είδη της εποχής, για τους αρχαιολόγους είναι σαφές το υψηλό στάτους του άνδρα που ήταν θαμμένος εκεί.

Η ονομασία «ιλλυρικό» πάντως, που είναι σύγχρονη, έχει προκύψει από το γεγονός, ότι αρχικά οι αρχαιολογικές έρευνες είχαν φέρει στο φως πολλά κράνη αυτού του τύπου στην αρχαία Ιλλυρία.  Είναι βέβαιο όμως ότι διαμορφώθηκε πρώτα στην Ελλάδα, για να χρησιμοποιηθεί ωστόσο στη συνέχεια από  τους Ετρούσκους, τους Σκύθες και τέλος από τους, Ιλλύριους. Στην Ιταλία μάλιστα υπήρξε πολύ δημοφιλές, αφού το κατασκεύαζαν και από ελεφαντόδοντο! Στις περισσότερες περιοχές της Ελλάδας, αυτός ο τύπος της περικεφαλαίας  είχε πάψει να χρησιμοποιείται ήδη από τον 5ο αιώνα π.Χ. καθώς δημιουργήθηκε στο λεγόμενο «κορινθιακό» κράνος,  που επικράτησε γενικότερα, καθώς κάλυπτε πλήρως την κεφαλή, αφήνοντας ελεύθερα μόνο τα μάτια, τη μύτη και το στόμα.

Αυτά τα κράνη της αρχαίας Ελλάδας εξαπλώθηκαν γρήγορα σε όλο τον κόσμο της Μεσογείου κατά την Κλασική Αρχαιότητα και έχουν ανασκαφεί σε Ελλάδα, Ιταλία, Σικελία, Σαρδηνία, Ισπανία, Σερβία, Βουλγαρία, Κριμαία και Κρήτη.

ΚΟΡΥΦΗ