ΚΩΣΤΑΣ ΡΟΜΠΟΡΑΣ


**


Παρακολούθησα τις δηλώσεις στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ σχετικά με το ΦΠΑ στην ιδιωτική εκπαίδευση και το μήνυμα που έλαβα από αυτές ήταν ότι εφόσον δεν πρόκειται να πληγούν ιδιαίτερα οι ψηφοφόροι του κόμματος (του 3% ή του 35%;), οι μεταρρυθμίσεις αυτού του τύπου θα προχωρήσουν.

Στη συνέχεια ξεκίνησε μία συζήτηση όπου από τη μία πλευρά κάποιοι συμφωνούν ότι ο ΦΠΑ πρέπει να υπάρχει σε κάθε δραστηριότητα και είναι άδικο κάποιοι τομείς να γλυτώνουν τον φόρο και η άλλη πλευρά ότι με αυτόν τον τρόπο θα πληγεί άλλος ένας τομέας της ελληνικής οικονομίας.

Συγχωρήστε με αλλά αυτό το έργο το έχουμε ξαναδεί. Ήταν η συγκυβέρνηση Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ  που με σειρά μέτρων έβαλε απέναντι τους δημόσιους υπάλληλους και τους ελεύθερους επαγγελματίες σχετικά με το ποιος κλέβει περισσότερο το κράτος. Το έργο παίχτηκε βέβαια σε δόσεις. Στην αρχή ήσαν οι τεμπέληδες δημόσιοι υπάλληλοι και στη συνέχεια οι περιπτεράδες που δεν έκοβαν αποδείξεις.

Το ζητούμενο βέβαια επετεύχθη, αφού όλοι βρέθηκαν ένοχοι χωρίς ελαφρυντικά με αποτέλεσμα οι περικοπές μισθών και συντάξεων να αφήσουν αδιάφορους τους επαγγελματίες και οι φόροι που έπεφταν "βροχή" στους τελευταίους να λάβουν την αδιαφορία των πρώτων. Έχω την αίσθηση ότι επιχειρείται πλέον μια επανάληψη του ίδιου έργου από άλλη Κυβέρνηση.

Επιχειρείται δηλαδή ένας νέος τεχνητός "διχασμός" όπου από τη μία πλευρά θα είναι οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ και στην άλλη οι ψηφοφόροι των υπόλοιπων πολιτικών σχηματισμών. Το αποτέλεσμα βέβαια θα είναι ανάλογο της προσπάθειας της συγκυβέρνησης ΝΔ. και ΠΑΣΟΚ.

Οι γονείς δηλαδή που στέλνουν τα παιδιά τους σε δημόσια σχολεία δεν θα αισθανθούν καμία τύψη που θα επιβαρυνθούν οι γονείς που επιλέγουν τα ιδιωτικά σχολεία, άρα δεν θα υπάρξει καμία μεγάλη αντίδραση στην κοινωνία. Το σενάριο αυτό θα ήταν ιδανικό εάν η δημόσια εκπαίδευση στην Ελλάδα παρείχε ένα αξιοπρεπές επίπεδο μόρφωσης στα παιδιά.

Δυστυχώς τα κενά στα δημόσια σχολεία όπως και οι ελλείψεις σε υποδομές είναι μεγάλες, άρα το συμπέρασμα που εξάγεται είναι ότι η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ θέλει μάλλον να μας κάνει να συνηθίσουμε στις προδιαγραφές του ελάχιστου (για να μην πούμε και πιο κάτω) των προσδοκιών. 

Επιπρόσθετα, είναι μία αριστερή Κυβέρνηση που επιχειρεί να δημιουργήσει μια "ελίτ" όπου μόνο τα παιδιά αρκετών από αυτών που έκλεβαν για χρόνια (αλλά με τον χ ή ψ τρόπο κατάφεραν να γλυτώσουν τα "κλεμένα") θα μπορούν να απολαμβάνουν ένα επίπεδο εκπαίδευσης που θα τους δίνει στη συνέχεια ένα μεγαλύτερο πλεονέκτημα για τις σπουδές τους ή για την επαγγελματική τους αποκατάσταση.

Ένα δεύτερο σημείο που δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητο είναι ποιους εννοούν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ ως ψηφοφόρους τους. Οι ψηφοφόροι τους πλέον είναι αυτοί που συγκροτούσαν την πρώην "μεσαία τάξη" της Ελλάδας και δεν τους ψήφισαν για να χάσουν και ότι λίγο τους απέμεινε. 

Εκτός και αν αποδεχθούμε όλοι μας ότι πρέπει να φτωχύνουμε για να μην αισθάνεται άσχημα αυτός που είναι ήδη φτωχός. Δικαιοσύνη ή παράκρουση;