ΜΑΓΙΑ ΦΟΥΡΙΩΤΗ


** Η Μάγια Φουργιώτη είναι μεταφράστρια


Αυτό που μου κάνει περισσότερο εντύπωση είναι πως στους Κορίνθιους δημότες τίποτα πλέον δεν κάνει εντύπωση και δεν προκαλεί την παραμικρή έκπληξη. Βυθισμένη σε λήθαργο και στα πολλά της προβλήματα, η Κορινθιακή κοινωνία δεν αντιδρά πλέον. Κρίνω πως επί της ουσίας δεν υπάρχουν συνταρακτικά γεγονότα αλλά μόνο χρονίζοντα και ανεπίλυτα ζητήματα.

Η πρωτεύουσα του νομού γίνεται όλο και πιο άναρχη από πλευράς κυκλοφοριακού και λειτουργίας των πεζοδρόμων. Αυτοκίνητα και μηχανάκια σταθμευμένα όπου δει χωρίς την παραμικρή αστυνόμευση. Από πλευράς καθαριότητας και αποκομιδής σκουπιδιών το απόλυτο χάος. Τα εμπορικά καταστήματα κλείνουν το ένα μετά το άλλο. Αυτά που ανοίγουν είναι μόνο ταχυφαγεία και καφενεία μέχρι να κλείσουν και αυτά. Η αγορά της πόλης έχει νεκρώσει.

Στον τομέα της κοινωνικής πολιτικής η αποτυχία είναι παταγώδης. Ένα  κλειστό και αδρανές κοινωνικό παντοπωλείο  και αποτυχία λειτουργίας  του κοινωνικού φαρμακείου παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του Συλλόγου Φαρμακοποιών Ν. Κορινθίας. Λείπουν βασικές δομές κοινωνικής πολιτικής, παρά τις μεγαλόστομες δηλώσεις της δημοτικής αρχής.  Η κρίση βαθαίνει και η αρωγή από πλευράς δήμου ρηχαίνει.

Η λειτουργία του δημοτικού συμβουλίου ακολουθεί την πεπατημένη των παλιών καλών συνταγών της αρχής ενός ανδρός, του δημάρχου. Οι δημοτικοί αυλοκόλακες εκτελούν το ιερό τους καθήκον για να επιβιώσουν. Όλη η εικόνα της λειτουργίας του δήμου καθρεφτίζεται στο δημοτικό της συμβούλιο. Η αντιπολίτευση –μείζων τε και ελάσσων- αδυνατεί να φέρει σε πέρας το ρόλο της, δηλαδή να ελέγξει την εξουσία.

Αν είχα να διαλέξω τρία γεγονότα του 2015 για το δήμο θα διάλεγα τα πιο τραγικά στην αστειότητά τους , έτσι για την ιστορία.

  • Το σίριαλ Πνευματικός-ΠΑΕ Κόρινθος-Κούγιας που είχε  υποτέλεια, ψέματα, ξυλοδαρμούς και τρέλα του μεγαλείου.
  • Την ύποπτη παρουσία του Ομίλου Φίλων της Ουνέσκο στο δήμο μας που αρέσκεται σε φιέστες «αλληλεγγύης» και βολεύει ημέτερους.
  • Το λιμάνι της αγωνίας της Κορίνθου γύρω από το οποίο διαδραματίστηκαν τραγελαφικές καταστάσεις είτε με τα κρουαζιερόπλοια είτε με τον καθαρισμό του και το χώρο στάθμευσής του.

Μέσα σε αυτό το ζοφερό πολιτικοκοινωνικό πλαίσιο διαφαίνονται ελάχιστες αλλαγές στον ορίζοντα. Πιστεύω πως, με την ανοχή των πολιτών, η κατάσταση δεν θα βελτιωθεί ούτε στο ελάχιστο.

Διότι λείπουν οι φωνές αντίδρασης και αντίστασης, ο ορθός πολιτικός λόγος, η συσπείρωση των πολιτών γύρω από ένα όραμα για την εκ βαθέων αναπτυξιακή πορεία του δήμου με βάση τον πολιτισμό, τον τουρισμό και την αγροτική οικονομία.  Κατ’ επέκταση το ίδιο μπορεί να ισχύει και για το Νομό Κορινθίας στο σύνολό του.

Η εποχή της ομηρίας και των αγκυλώσεων πρέπει να ξεπεραστεί. Μετά τις αλλεπάλληλες απογοητεύσεις που πρόσφερε με απλοχεριά το 2015 η κυβέρνηση της αριστεράς, η μόνη λύση  είναι ο πολίτης να αναλάβει τις ευθύνες του.

Να αντιδρά, να αγωνίζεται, να ελέγχει και να καταγγέλλει. Οι πολιτικοί και οι κομματικοί μηχανισμοί έχουν αποτύχει εκ του αποτελέσματος. Ας έρθει η ώρα των πολιτών. «Ευσεβείς πόθοι», θα πει κάποιος. «Είναι σίγουρα προτιμότεροι από τη γενική αποχαύνωση», θα είναι πάντα η απάντησή μου.

Καλή Χρονιά