Γράφει ο Βασίλης Δελής

Αχ αυτές οι εκλογές! Μας άλλαξαν το πρόγραμμα. Εμείς οι αθλητικοί δεν τις θέλουμε καθόλου. Αν και μεταξύ μας μεγάλο ποσοστό συμφωνεί με εμάς. Τι να κάνουμε όμως; Αυτά έχει η Ελλάς. Μας έφεραν πίσω. Σήμερα κι αύριο έχουμε κύπελλο. Άντε, πάλι θα ξεχαρμανιάσουμε.

Όμως είχαμε και έχουμε ακόμα πάρα πολλά φιλικά. Ρε φιλικά παιχνίδια είναι, το καταλαβαίνετε; Μόλις τελειώσει ένα παιχνίδι, να η γκρίνια στην ομάδα. Δεν εννοώ ότι γίνεται το έλα να δεις, αλλά υπάρχουν μουρμούρες. Ιδιαίτερα για τους προπονητές.

Κι άμα είναι και φρέσκοι; Εκεί να δείτε! Από τον πρόεδρο μέχρι τον φροντιστή η κριτική και η μουρμούρα πάει σύννεφο. Βρε παιδιά, για σταθείτε! Αν ο προπονητής δεν δει και την άσχημη πλευρά της ομάδας, πως θα διορθώσει τα λάθη; Στα επίσημα; Εκεί τα λάθη κοστίζουν βαθμούς.

Τι να το κάνω εγώ να έχει όλα τα φιλικά με νίκες, να αρχίσει το πρωτάθλημα και να χάνονται τα παιχνίδια το ένα μετά το άλλο. Η Λάρισα π.χ. έχει όλα τα ματς με νίκες, 9 στα 9. Πάμε στοίχημα ότι στα επίσημα θα σκοντάψει; Ξεκινάει εντός με τη Λαμία. Για περιμένετε. Υπομονή να έχουμε.

Γι αυτό σας λέω: Τα φιλικά είναι για τον προπονητή. Να δει το ρόστερ, να δοκιμάσει πρόσωπα και σχήματα και σιγά σιγά να φτιάξει τη βασική ενδεκάδα. Βέβαια εδώ στο νομό μας βλέπω 5-6 ομάδες να είναι πρωταγωνίστριες. Τις ξέρετε δεν θέλω να πω ονόματα.

Το ιδανικό θα ήταν να ξεπετάγονταν σφήνα σε αυτές μια δυο ακόμα. Που δεν τις έχουμε στο μυαλό μας. Κάτι ρε παιδί μου σαν τον Μαψό, κάποτε, αν και όπως αποδείχτηκε ήταν λάθος επιλογή τότε.

Ας με συμπαθάνε οι φίλοι μου στο χωριό, αλλά μετά την εκπληκτική πορεία τότε, όταν και διεκδίκησε πρωτάθλημα η ομάδα των Γεωργαραίων και των Κοντογιάννηδων, την επόμενη σεζόν λίγο έλειψε να διαλυθεί, κάτι που συνέβη αργότερα.

Από το ζενίθ βρέθηκε στο ναδίρ –κι ακόμα πιο κάτω. Α, με την ευκαιρία τους είχα πει τότε: «Βρε μάγκες μου αφήστε τον πρωταθλητισμό με γυρολόγους και με τα χρήματα που έστελλε αβέρτα ο Τομ ο Αμερικάνος, να φτιάξετε το γήπεδο…».

Για σκεφτείτε πόσο δίκιο είχα. Θα είχατε τώρα ένα στολίδι με πλαστικό χόρτο και άριστες αθλητικές εγκαταστάσεις κ.λπ κ.λπ. Έτσι, σαν παρένθεση αυτό… Οι ομάδες μας λοιπόν ενισχύθηκαν στο νομό κι αν κοιτάξουμε τις πρωταγωνίστριες ξόδεψαν πολλά ευρώπουλα για να πάρουν παιχταράδες που έχουν παίξει και Δ’ εθνική και Γ’ εθνική.

Διερωτώμαι αν αξίζει τον κόπο να ξοδέψει κάποιος 30 και 40 χιλιάρικα για να πάρει το πρωτάθλημα. Άσχετα αν πας μετά στην Γ εθνική, όπου τα έξοδα διπλασιάζονται. Η μαγκιά θα ήταν να πας και να πάρεις το πρωτάθλημα με όσο το δυνατόν λιγότερα χρήματα.

Αυτή είναι ποδοσφαιρική μαγκιά. Τόσα χρήματα ξοδεύονται, για να μπω και σε ένα μεγάλο και σοβαρό πρόβλημα. Παίρνουν παίκτες και προπονητές και πουθενά δεν είδα ότι η τάδε ομάδα πήρε έναν γιατρό. Ναι, έναν γιατρό.

Τόσα και τόσα συμβαίνουν γύρω μας και το τελευταίο που κοιτάζουμε είναι αν έχει γιατρό η ομάδα. Πόσο κάνει ένα απινιδωτής, σε περίπτωση που χρειαστεί; (Αχρείαστος να είναι, αλλα πάλι θα πείτε ότι πουλάω μαγκιά).

Επιτρέπεται να μην έχει ολόκληρο Δημοτικό Στάδιο έναν απινιδωτή που σώζει ζωές; Δεν είμαι κακός ή κακόβουλος, αλλά η πείρα με έχει διδά- ξει ρε παιδιά ότι πρώτα κοιτάμε την υγεία του αθλητή. Τα άλλα έπονται. Τόσα και τόσα παιδιά έχουν χαθεί, δεν είναι αμαρτία για λίγα ευρώ να συμβαίνουν αυτά τα τραγικά;

Τέλος πάντων, όσο και να φωνάζω τα ιατρικά μηχανήματα τα έχει φάει η υγρασία. Ξέρετε τι λέω. Οι ομάδες από την υγεία του παίκτη πρέπει να ξεκινούν κι όχι από την φίρμα ποδοσφαιριστή για εντυπωσιασμό.

Τελειώνοντας ήθελα να το γυρίσω λίγο στο πολιτικό, αλλά είναι τέτοια η απογοήτευση των ψευταράδων πολιτικών – όλων γενικώς- που δεν θέλω να τους διαφημίσω, έστω κι από το χώσιμο που θα τους κάνω. Αλλά ΚΑΝΕΙΣ δεν πείθει ΚΑΝΕΝΑΝ.

Και πολύ φοβάμαι την ψήφο αντίδρασης. Και η ψηφος αντίδρασης είναι ό,τι χειρότερο. Χαίρετε

ΥΓ Πάψε ρε προπονηταρά να απαξιώνεις ολες τις ομάδες! Κοίτα να βρεις που θα κοουτσάρεις φέτος κι άσε τα σάπια. Ξαναχαίρετε.