Νομίζω, ότι χειρότερο χάλι από αυτό που είδαμε κατά την τελετή υποδοχής της Μαριάννας Βαρδινογιάννη στον χώρο που λειτουργεί ως μονάδα φιλοξενίας για τους άστεγους από τον Ομιλο UNESCO, δεν έχουμε ματαδεί. 

Αυτό το πράγμα με τα νταούλια και τα βιολιά και τις κρητικές μαντινάδες, να κρώζουν μέσα στην στοά κι από τον αντίλαλο να σπάζουν τα τύμπανα των ανθρώπων, αυτή η δουλοπρέπεια στην σύζυγο του πανίσχυρου επιχειρηματία, αυτά τα λόγια -ειδικά του προέδρου της UNESCO, που μιλούσε για τον Άγγελο των Αγγέλων (!) δεν έχουν προηγούμενο. 

Πράγματα που –λογικά- έκαναν  και την ίδια την γυναίκα να αισθάνεται άσχημα. Κι από κοντά βέβαια, όλη η κουστωδία σχετικών και άσχετων. Γιατί, εντάξει, όλοι οι αντιδήμαρχοι να στριμώχνονται για μια φωτογραφία με την κυρία Βαρδινογιάννη, εντάξει και ο Γιώργος ο Φαρμάκης. Αλλά ο Απόστολος Παπαφωτίου; Πόθεν; Θα μου πεις βέβαια, λείπει ο μάρτυς από τη Σαρακοστή;