ΔΗΜΟΣΙΟ | Διαφθορά |

Ο γιος του χωροφύλακα ήθελε να γίνει βασιλιάς των μπίζνες

O Γριβέας ήταν παντελώς άγνωστος στη Στεμνίτσα. Ερχόμενος από το πουθενά, βάλθηκε να ανακαινίσει και να αναβαθμίσει τέσσερα ιστορικά κτίρια του γραφικού αρκαδικού χωριού του 19ου αιώνα, τα οποία προηγουμένως ανήκαν στον Πατριωτικό Σύνδεσμο Τρικολώνων. Είναι η εποχή των υψηλών πτήσεων του Κυριάκου Γριβέα εξ Οιτύλου Λακωνίας που συμπίπτει με τον 2ο γάμο του με τη δραστήρια Αναστασία Βάτσικα -για τους φίλους τους «Τασούλα»- εκ Λουτρακίου Κορινθίας

Εκείνα τα Χριστούγεννα του 2009, τα περίλαμπρα αναμμένα φώτα στα παράθυρα των δύο καλαίσθητα ανασκευασμένων κτιρίων του 19ου αιώνα στο Μεγάλο Πάπιγκο φώτιζαν το σκοτάδι αδιαφορώντας με τον τρόπο τους αν η ώρα είχε ξεπεράσει προ πολλού τα μεσάνυχτα. Μέσα από τους χοντρούς πέτρινους τοίχους, σε ένα περιβάλλον που στολιζόταν καλόγουστα από έπιπλα αντίκες, ξυλόγλυπτες ροζέτες στα ταβάνια και ξύλινα πατώματα στρωμένα με σπάνια χαλιά, η αρχικά χαμηλόφωνη κουβέντα της παρέας φούντωνε λες και ήθελε να συντονιστεί με το σούσουρο του παγωμένου ανέμου στις πλαγιές της Γκαμήλας και το στροβίλισμα των ξύλων στο αναμμένο τζάκι.

Σε αυτό το ντεκόρ που ανακάτευε γοητευτικά παράδοση και κοσμοπολιτισμό, με εξίσου σύνθετα χαρακτηριστικά ο γαλαντόμος αλλά και φιλόξενος οικοδεσπότης του «Country Club» Κυριάκος Γριβέας έδινε ευχάριστα το προσωπικό του σόου. Μιλούσε ακατάπαυστα σαν νεοπροσύλητος περιβαλλοντολόγος για το Πρωτόκολλο του Κιότο, τη μείωση των ρύπων, την αιολική αξιοποίηση, τα φωτοβολταϊκά πάρκα, την ενεργειακή εκμετάλλευση απορριμμάτων, την αειφόρο ανάπτυξη και κάθε μορφής πράσινη ενέργεια. Η επιδοκιμασία των φιλοξενουμένων του ήταν τόσο πρόσχαρη που έκρυβε ενστάσεις και αβεβαιότητα. «Μα τι έπαθε τώρα ένας επιτυχημένος και αυτοδημιούργητος επιχειρηματίας και από τον κλάδο της υγείας μεταπήδησε στην Οικολογία;», αναρωτιούνταν με απορία. Μερικοί εντόπιζαν το συγκεκριμένο ενδιαφέρον του στη μαεστρική ενορχήστρωση για την αξιοποίηση μιας ακόμα προσοδοφόρας ευκαιρίας. Αλλοι το απέδιδαν στον μεγαλοϊδεατισμό και άλλοι στον μικροτυχοδιωκτισμό του. Οσοι τρίτοι, τέλος, γνώριζαν τη φιλία του με τον Αντρίκο Παπανδρέου, ανίχνευαν σε αυτή την ψυχολογική του καθυπόταξη την πολιτισμική και κοινωνική αίγλη που ανέδυε το όνομα Παπανδρέου. Δεν επρόκειτο, άλλωστε, για ισότιμη σχέση μεταξύ ενός πτυχιούχου φαρμακοποιού, γιου ενός επαρχιακού χωροφύλακα που μπήκε στις μπίζνες από τα 24 του χρόνια και του καθηγητή, εγγονού, γιου και αδελφού πρωθυπουργών της χώρας - πώς να το κάνουμε;

Την ανισότιμη αυτή σχέση την είχαν διαπιστώσει εξαρχής οι σύμβουλοι εξεχόντων πολιτικών μετά των συγγενών τους, η κουστωδία ορισμένων τοπικών αρχόντων, μερίδα κορυφαίων γιατρών και καθηγητών με τις οικογένειές τους, υψηλόβαθμα στελέχη πολυεθνικών εταιρειών, κομψευόμενοι τραπεζίτες και μερικοί παρατρεχάμενοι των ΜΜΕ που συγκροτούσαν με ραθυμία άτυπες παρέες, ακόμα και όταν δεν συνέπιπταν στα φιλόξενα καλέσματα του γενναιόδωρου επιχειρηματία στις κομψές ξενοδοχειακές μονάδες που διαχειρίζεται στο Ελληνικό Αρκαδίας, στο Πάπιγκο και στο Καρπενήσι.

Στη πλειονότητά τους, άλλωστε, τα «Country Clubs» στα οποία ως συνιδιοκτήτης φερόταν ένας διευθύνων σύμβουλος μεγάλης φαρμακευτικής εταιρείας, με τον οποίο μάλιστα ο Γριβέας είχε μια ευρύτερη συνεργασία στα θέματα υγείας, είχαν μετεξελιχθεί από προορισμούς για σικ εκδρομείς σε προνομιακά καταφύγια επιλεγμένων φιλοξενούμενων.

Το χρώμα του χρήματος

Απαντες πάντως οι διακριτοί τζαμπατζήδες δεν έβρισκαν ουδέν το μεμπτόν στη φιλία ενός φιλόδοξου παλιού ΟΝΝΕΔίτη φοιτητή της Φαρμακευτικής Αθηνών με τον μάλλον σνομπ αγγλοσπουδαγμένο καθηγητή Οικονομίας του Περιβάλλοντος και γόνο μιας σοσιαλιστικής οικογένειας. Για τους περισσότερους συνδαιτυμόνες του επιχειρηματία το χρήμα δεν έχει κομματικό χρώμα και ιδεολογική οσμή. Μην ξεχνάμε ότι είναι η εποχή της αυτάρεσκης αμεριμνησίας, του μεγάλου πάρτι των ιατροφαρμακευτικών εταιρειών, της δόξας των αγορών, της λατρείας της κερδοσκοπίας, της μανιώδους επιδίωξης του ρουσφετιού, του θαυμασμού της μίζας.  Ωστόσο, καθώς ελάχιστοι γνώριζαν τότε το χαριστικό θαλασσοδάνειό του από το Τ.Τ. και τη διάρρηξη των νταραβεριών του με τις μεγάλες πολυεθνικές φαρμακευτικές εταιρείες, προέβαιναν σε ποικίλες υποθέσεις για την επιχειρηματική του μεταστροφή Επί της ουσίας, όμως, όλες οι προσεγγίσεις είχαν ως βάση το γνωστό μεθυστικό μοτίβο του χρυσοφόρου πάρτι στο ξέφραγο αμπέλι της χώρας. Εκεί όπου προνομιούχοι, αριβίστες και δημοσιοσχεσίτες ατσίδες της πιάτσας συναλλάσσονταν με κυκλώματα φαύλων πολιτικών και κρατικών λειτουργών, και αφού εξασφάλιζαν με το αζημίωτο τη σιωπή ορισμένων ΜΜΕ, ασκούνταν εργολαβικά σε μια διαδικασία αμοιβαίας εξαχρείωσης με αναδιανομές δανεικών, κλοπιμαίων και λεηλασία του δημοσίου χρήματος.

Η Τασούλα από το Λουτράκι

Είναι η εποχή της ραγδαίας ανόδου και των υψηλών πτήσεων του Κυριάκου Γριβέα εξ Οιτύλου Λακωνίας που συμπίπτει με τον δεύτερο γάμο του με τη δραστήρια Αναστασία Βάτσικα -για τους φίλους τους «Τασούλα»- εκ Λουτρακίου Κορινθίας. Το ζευγάρι παντρεύει και τις επιχειρήσεις εκάστου και υπό την ακόρεστη φιλοδοξία συνδυασμένη με την υπερεργατικότητα αμφοτέρων απογειώνεται επαγγελματικά. Αυτός, γεννημένος το 1964, σπεσιαλίστας των δημοσίων σχέσεων, εκείνη, γεννημένη το 1962, μετρ της οργάνωσης και της οικονομικής διαχείρισης. Και οι δύο νέοι, γοητευτικοί, αεικίνητοι. Η διαδρομή τους, τη δεκαετία του 2000, από μια πάροδο της Μιχαλακοπούλου σε μια μικρή μονοκατοικία στον Παράδεισο Αμαρουσίου και από εκεί στην περιοχή Νέα Ζωή στην ταπεινή Μεταμόρφωση είναι εντυπωσιακή. Ειδικά η τελευταία μετακόμιση αποτελεί κυριολεκτικά μεταμόρφωση.

Σε ένα πρώην εγκαταλειμμένο πολυώροφο κτίριο μεταφέρουν αέρα Νέας Υόρκης και αισθητική παρισινής Ντεφάνς. Με μίνιμαλ επίπλωση σε σκούρους τόνους, με άφθονα meeting rooms, με μαγνητικές κάρτες για την είσοδο στα προσωπικά τους γραφεία που φιλοξενούνται σε διαφορετικούς ορόφους, με μαγείρισσες στις κουζίνες του ισογείου και απίστευτα υψηλής ποιότητας εξοπλισμό, τα γραφεία της εταιρείας τους (C&C) συνιστούν υπερπαραγωγή που κάνουν τις εγκαταστάσεις και τις υποδομές των ανταγωνιστών της να φαντάζουν με παρακμιακά οινομαγειρεία. Τέτοια ασύγκριτη διαφορά. Στον τελευταίο όροφο το προσωπικό γραφείο του κοινωνικά προσεγγίσιμου και καθ’ όλο το 24ωρο επαγγελματικά διαθέσιμου Κυριάκου Γριβέα μπορεί να μην είναι αχανές αλλά διακρίνεται από το επιτηδευμένο στυλ του.

Επαρκές γραφείο-σαλόνι, στενόμακρο meeting room, prive χώρος για ένα γρήγορο μπάνιο, έναν σύντομο ύπνο και φρεσκάρισμα με καθαρά ρούχα. Οι οθόνες κυριαρχούν στον χώρο, όπου πάνω τους αναπτύσσονται τα σχέδια των επιχειρηματικών δράσεων, ενώ σε έναν τοίχο δεσπόζει σε κάδρο το πρωτοσέλιδο μιας εφημερίδας που αποτύπωνε τη μεγαλειώδη εκλογική νίκη του Γεωργίου Παπανδρέου το 1963. Ενα εικονογραφημένο τοτέμ που ο επιχειρηματίας μάλλον εκμεταλλεύεται με χάρη και εξυπνάδα, αξιοποιώντας αναλόγως τις επαφές του τόσο με κεντροδεξιούς όσο και με κεντροαριστερούς συνομιλητές του.

Ο γελωτοποιός του «βασιλιά»

Πολλές φορές στο γραφείο από τις 7 το πρωί μέχρι τη 1, το βράδυ ο 45άρης τότε εργασιομανής επιχειρηματίας νιώθει την ανάγκη να ξεδώσει με κάποια φιλική κουβέντα, όπου από την ιδιοσυγκρασία των συμμετεχόντων μπορεί να εξελιχθεί και σε διασκεδαστικό χαβαλέ. Καλεί μερικούς πνευματώδεις φίλους του εκεί και συζητάνε με εκλεκτά malt ουίσκι και πούρα, ενώ ενίοτε παρασύρονται από τον πειρασμό να περιπαίξουν κάποιον τρίτο που τον καλούν επίτηδες για να γελάσουν με τις αστείες αναλύσεις του. Κάποιοι εκ των τότε συνεργατών του που υποδύθηκαν άθελά τους τον γελωτοποιό του «βασιλιά» της Μεταμόρφωσης και βίωσαν την ακαταδεξιά μαζί με την καζούρα του στενού κύκλου του επιχειρηματία δεν του το έχουν συγχωρήσει ποτέ. Ιδίως όσοι εξ αυτών ακολούθησαν αργότερα τα μονοπάτια της πολιτικής έκθεσης. Το ίδιο αρνητικά για τη συμπεριφορά του είναι και αρκετά στελέχη του, τα οποία του καταλογίζουν πείσμα που προέρχεται από ένστικτο ατομικής επιβίωσης και προσωπικής κατίσχυσης, παρά από επεξεργασμένη ταυτότητα επιχειρηματικού κύρους. Ταυτόχρονα τον επικρίνουν για πολλά γκάζια αλλά μικρές επιδόσεις στη διαχείριση ανθρώπινων πόρων και κατανομής ρόλων. Με δυο κουβέντες, πολλά λεφτά πεταμένα για ντόρο σε ανωφελή νταραβέρια και ζημιογόνα πρότζεκτ αλά Diners και «Country Clubs».  Εν ολίγοις περιγράφουν την κάπως άτεχνη καρικατούρα ενός ανθρώπου που δελεάστηκε από την αστική κουλτούρα και με τα λεφτά του επιδίωξε ριψοκίνδυνα να ενσωματωθεί σε αυτήν. Εν ανάγκη και με απάτες, όταν στράβωσε το κλίμα. Ουσιαστικά, όμως, πέρα από τις δύο εβδομάδες που περνούσες στο ιδιόκτητο σαλέ του στη Μεζέβ των Γαλλικών Αλπεων, παρέα κάποιες φορές με τον Αντρίκο Παπανδρέου, και μερικά δείπνα σε κομψά διαμερίσματα κληρονόμων αλλοτινών δανδήδων του Κολωνακίου, η όλη του κοσμικότητα περιοριζόταν σε μερικά business lunch στον «Μύλο» του «Χίλτον». Αυτά στο απόγειό του. Στο υπόγειο, εν τω μεταξύ, του αχανούς υπερωκεάνιου από μπετόν της C&C, εκτός από την καρδιά των ηλεκτρονικών συστημάτων της επιχείρησης παρκάρουν οι δύο Porsche Cayenne του ζεύγους, αλλά δεν διατίθεται χώρος στάθμευσης για υπαλλήλους και πελάτες. Το ένα αυτοκίνητο το οδηγεί μόνο του το ανέμελο και αεράτο αφεντικό, δίχως προσωπική ασφάλεια καθώς ως διακριτικός στις κοινωνικές επαφές του περνά συνήθως απαρατήρητος, παρά το ύψος του. Οταν, κάποτε , περισσότερο λόγω παράδοσης αντλούμενης από τη μανιάτικη καταγωγή του παρά εξαιτίας κάποιας απειλής υποχρεώθηκε να αγοράσει ένα υπερσύγχρονο πιστόλι, έπειτα από λίγο καιρό το χάρισε στο αστυνομικό τμήμα της γειτονιάς του. Αντίθετα η σύζυγός του, παρότι εξίσου δημοσίως άγνωστη, χρησιμοποιεί οδηγό για τη μεταφορά των παιδιών στο σχολείο και από εκεί στο σπίτι, για τον ιππικό όμιλο, το shopping, το pilates, τα αεροδρόμια, όπως επιτάσσει το πρωτόκολλο μιας πολυάσχολης μπίζνεσγουμαν που κατοικεί στην κομψή Πεντέλη. Εντούτοις ούτε η ίδια χρησιμοποιεί προσωπική ασφάλεια τη στιγμή που οι δυο τους διοργανώνουν κολοσσιαία αλλά ποιοτικά ιατρικά συνέδρια με συμμετοχή χιλιάδων ανθρώπων στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Μέσα σε αυτό το τοπίο η εταιρεία του ζεύγους Γριβέα κυριαρχεί εγχωρίως στο αντικείμενό της και αναδεικνύεται σε διεθνή παίκτη σε παγκόσμιο επίπεδο με διοργανώσεις συνεδρίων στην Ισπανία, στην Κωνσταντινούπολη, στη Μόσχα κ.α. Ταυτόχρονα διακρίνεται για τα πολυτελή ταξίδια, το μοίρασμα διαφημιστικών πακέτων, τις πανάκριβες εκδηλώσεις, τις υψηλές διασυνδέσεις, τους διεθνείς, αλλά κυρίως Ελληνες χορηγούς της.

Ομως για τον επιχειρηματικά πολυσχιδή, πολυπράγμονα, υπερδραστήριο και πανύψηλο Κυριάκο Γριβέα, ο σφοδρός πονοκέφαλος μετά το αχαλίνωτο πάρτι καταφθάνει στο τέλος της δεκαετίας του 2000. Ενάμιση χρόνο έπειτα από εκείνο το εορταστικό ξενύχτι στο Πάπιγκο, η βιτρίνα της οικολογίας έχει θρυμματιστεί με πάταγο. Η φούσκα με τον μπόλικο αέρα υπερβολικών προσδοκιών έχει σκάσει. Και μαζί, το γλέντι με τα περιλάλητα συνέδρια, τις υπέρογκες κατά κανόνα κρατικές χορηγίες από ΟΠΑΠ, ΔΕΠΑ, ΔΕΗ, ΕΛ.ΠΕ., Τ.Τ., ακόμα και τη σκανδαλώδη Siemens, έχει εξατμιστεί, αφήνοντας πικρή επίγευση ακόμα και στην ανάμνησή τους Λίγο μετά το Πάσχα του 2011 στον οικογενειακό πύργο από ανοιχτόχρωμη πέτρα στην ιδιαίτερη πατρίδα του, το Οίτυλο, το κεφάλι του βουίζει περισσότερο από το σμάρι με τις μέλισσες που στριφογυρίζουν πάνω από την πισίνα του που ξεχωρίζει στο άνυδρο και λιτό τοπίο της σκληροτράχηλης Μάνης. Μαθημένος να τρέχει με τα χίλια στην εποχή των παχιών αγελάδων, έχει ντεραπάρει ανεπανόρθωτα αφού συνέχισε να γκαζώνει και σε χαλεπούς καιρούς.

Διαβάστε περισσότερα εδώ

ΚΟΡΥΦΗ