Κόντρα στις προβλέψεις των δημοσκοπήσεων που μέχρι και μία ημέρα πριν τις εκλογές προέβλεπαν μάχη σώμα με σώμα ανάμεσα στους δυο βασικούς μονομάχους για την πρώτη θέση, η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ είναι καθαρή με μία διαφορά που ξεπερνά τις 7 μονάδες.

Η ανάλυση του αποτελέσματος που θα ακολουθήσει τις επόμενες ημέρες ενέχει τον κίνδυνο να αποπροσανατολίσει αρκετό κόσμο, αφού είναι μεγάλη η πιθανότητα να ισχύσει το ρητό "υπάρχουν τόσες πολλές αλήθειες για να είναι ο καθένας σωστός". Στα τηλεοπτικά πάνελ, ήδη, αρκετά στελέχη κομμάτων ψάχνουν και τις "τελείες" ακόμη για να βρουν θετικά σημεία. (Η Ν.Δ. κράτησε δυνάμεις αν και έχασε με 7 μονάδες, το ΠΟΤΑΜΙ αν και ήρθε στα ίσα με το Λεβέντη αποδίδει ευθύνες στην πόλωση, το άλλοτε κραταιό ΠΑΣΟΚ πανηγυρίζει γιατί έπιασε το 6% και βγήκε 4ο κόμμα, οι ΑΝΕΛ παρά την πτώση θα ξαναγίνουν Κυβέρνηση, κλπ). 

Για όσους παρακολουθούν από κοντά τις εξελίξεις η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ ήταν μάλλον αναμενόμενη, ίσως η διαφορά να ήταν κάπως "φουσκωμένη"¨σε σχέση με τις ρεαλιστικές εκτιμήσεις που γίνονταν.

Δυο σημεία που πιθανώς να ξεχώρισαν σε αυτές τις εκλογές ήταν η αποχή (43%) και η διάψευση για μια ακόμη φορά των δημοσκοπήσεων.

Όσον αφορά το πρώτο σημείο, νομίζουμε ότι η αποχή ήταν αναμενόμενη, και είναι γεγονός ότι (σχεδόν) όλες οι επιλογές είχαν "μνημονιακό" πρόσημο, οι δε εναλλακτικές λύσεις (όπως η ΛΑΕ ή και το ΚΚΕ) δεν έπεισαν προεκλογικά για μια εναλλακτική λύση. Τα κομματικά στελέχη πάντως, στα τηλεοπτικά πάνελ, φαίνεται να μην έδωσαν την πρέπουσα σημασία καθώς φαίνεται είχαν άλλα προβλήματα να λύσουν εκείνη τη στιγμή.

Αυτό που πάντως θα ήταν καλό να τονισθεί, είναι ότι ένα σημαντικό κομμάτι που επέλεξε την αποχή φαίνεται να διαφωνεί όχι μόνο με το πολιτικό σύστημα (όπως εκπροσωπείται από το πολιτικό προσωπικό) αλλά γενικότερα με το θεσμικό πλαίσιο, αφού απαξιώθηκε και η επιλογή των λευκών και άκυρων (μόλις 2,4%). Αυτός ο κόσμος δεν πείσθηκε και πιθανώς να συνεχίσει να κρατά στάση αναμονής και τους επόμενους μήνες. Αυτό είναι καλό να το σημειώσουμε, σε περίπτωση που τα πράγματα δεν εξελιχθούν ομαλά στην εφαρμογή του νέου μνημονίου.

Όσον αφορά τις δημοσκοπήσεις, η νέα απανωτή (μάλιστα) αποτυχία τους να πλησιάσουν έστω το αποτέλεσμα, εκθέτει και τους επαγγελματίες αλλά και τους εντολείς τους. Οι "αστάθμητοι" παράγοντες που επικαλέστηκε ο υπεύθυνος της MRB, κ. Μαύρος, φαίνεται μεν ως μια ειλικρινής δήλωση αλλά από την άλλη πλευρά δεν απαντά πειστικά στην αμφισβήτηση του ρόλου των δημοσκόπων, από την πλευρά του κόσμου, που υποπτεύεται τα τελευταία χρόνια μία προσπάθεια δημιουργίας τεχνητού πολιτικού κλίματος μέσω των παραγόμενων εντυπώσεων.

Γενικά ήταν μία άτονη και βαρετή προεκλογική περίοδος, χωρίς την εξήγηση κάποιου σοβαρού σχεδίου. Ήταν ένα αφήγημα του παρελθόντος χωρίς κανένα ψήγμα ελπίδας για το "μπροστά".

Και τελικά η αίσθηση που μένει σε όλους είναι ότι το 2016 θα είναι η καθοριστικότερη χρονιά.

Το μεγάλο πρόβλημα του Τσίπρα δεν θα είναι η Ν.Δ. αλλά το 43% που περιμένει στη "γωνία" και προς το παρόν προτίμησε τη σιωπή.